Biri 0-3 yaş otobiyografisi yazmaya kalkışacaksa o da Amelie Nothomb'dan başkası olamazdı... En keyifli kitaplarından biri benim için, özellikle de giriş kısmı.
Kitabın orijinal adı "Boruların Metafiziği" olarak motamot çevirilebilir aslında. Spoiler vermeyeyim ama "Yağmuru seven çocuk"tan çok daha iyi bir başlık aslında kitap için...
Çevirirken en fazla zorlandığım kitap olduğu için biraz gıcık olmuş olabilirim kendisine ama yıllar sonra arada sırada geri dönüp, "yav ne kadar da haklıymış aslında" deyip duruyorum...
Haldun Bayrı öyle güzel iş çıkarmış ki, Fransızca orijinalinden daha fazla keyif aldığım pasajlar oldu...
Cioran'ın da muhtemelen de en iyi kitabı; ilk Fransızca kitap denemesi olduğundan içini bir başka mı dökmüş bilmiyorum ama kitap 20'li yaşlarımı epey sarsmıştı.
Le Tellier'yi Türkçe ile ilk defa tanıştırmanın gururunu yaşasam da yıllar yıllar sonra keşke daha iyi çevirebilseydim demekten alamıyorum kendimi.
Bir ihtimal yeni bir baskısı yapılırsa, tekrar üzerinden geçmek istiyorum zira hem kitabın ana fikri hem Le Tellier'nin tarzı daha iyisini hak ediyor.