Karanfil kokan sayfalar
@hergene
Sakarya
47 okur puanı
Ekim 2015 tarihinde katıldı
Haberin var mı taş duvar?
Demir kapı, kör pencere,
Yastığım, ranzam, zincirim,
Uğruna ölümlere gidip geldiğim,
Zulamdaki mahzun resim,
Haberin var mi?
Görüşmecim, yeşil soğan göndermiş,
Karanfil kokuyor cıgaram
Dağlarına bahar gelmiş memleketimin...
Reklam
Muhtesem bir kitap
Kendine has naif ve vurucu anlatımıyla kalbimde buyuk bir yeri olan Jale Demirdöğen #mutsuzcocuklarıntanrısı ile beni yine kalbimden vurdu.
Yüreğim burkuldu bu kitabı okurken. Ahh Berat!!! dedim. Neler yaşadın sen böyle dedim. Kızdım, isyan ettim yaşadıklarına. Kitabı bitirdiğimde gözümden akan yaşlar Berat içindi . .
Bir çocuğun asla yaşamaması gerekenleri yaşayan Berat'ın hayatla imtihanını bıraktığı günlüklerinden okuyoruz. Berat'ı tanıdıkça onun duygularına ortak oldukça onu daha iyi anlıyorsunuz.Tabi sadece Berat'ın hikayesi yok bu kitapta.Berat'ın hayatına değip geçen Aras, Gülce, Arya, Nur ve daha başkaları...
Hepsinin kendince hataları, pişmanlıkları vardı. En çok da Berat'a karşı hissedilen suçluluk duygusu. Ah Berat!! yaptığın ay yürüyüşüyle herkesten intikamını aldın bana göre.
.
Bu hikayeyi Jale Demirdöğen'in muthiş kaleminden okumak inanılmaz güzeldi.Anlatım, kurgu ve karakterleriyle hikaye muhteşemdi. Hatta yazarın şimdiye kadar okuduğum kitapları içinde benim için en özeliydi. Kaleminize yüreğinize sağlık sevgili yazarım Müthiş etkileyici bir kitap yazmışsınız. Yıllar geçse de unutmayacaklarım arasına girdi. İşte bu yuzden #mutsuzçocuklarıntanrısı nı
okumak isteyenlere şiddetle
tavsiye ediyorum. Okuyun, okuduktan sonra keşke daha önce okusaymışım diyeceksiniz.Şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
İçinizdeki sevgi, yüzünüzdeki gülümseme hiç azalmasın. Sevgiyle kalın .
Herkes birini bekledi.
Kimi, gidenlerin dönüşünü... Kimi, dönmeyenlerin ölüşünü....
.
Jale Demirdöğen'in kitaplarını okuyanlar bilir, kitapları ruha dokunur. Hikaye ile öyle bir butunlesirsin ki satırları okurken karakterlerle sevinir, onlarla üzülürsün. Kitabı okuyup bitirdikten sonra ise yüzünde gülümseme ile içindeki burukluk uzun süre senle birlikte kalır. Işte yine öyle hissettiren muhtesem bir Jale Demirdöğen kitaplarından birisiydi Kan Ağacı. Okurken beni benden aldı.O anlatım, seçilen kelimeler, yapılan tasvirler... O kadar çok yerinde ağladım ki Hele Fuat'in caresizligini, o en son yağmurda islanmasi ve merdiven sahnesi... Sanki oradaydım. Melike'nin hüznünü, Nergis'in sevdiklerini sahiplenisini, Canan'in kendini bulma çabasını, Suna'nin pişmanlığını, Lucia'nin bir avuç sevgiye muhtaç halleri ve Küçük Derman'in dermansız kalmalarını... Unutkan'i da unutmamak lazım. Radyo programı ve müzik seçimleri de şahaneydi. Daha neler neler. Her bir karakterin hikayesi özeldi. Yüreklere dokundu. Daha ne diyeyim. Okuyun okutun. Okunmayı kesinlikle hak ediyor.
Reklam