"Suç mu? Hangi suç?" diye öfke ile bağırdı Raskolnikov, "benim onca yoksulun kanını emmiş, zehirli, iğrenç, kimseye bir faydası olmayan, öldürenin kırk günahının bağışlanabileceği bir biti öldürmem mi suç?"
"Ey kusur arayan gözlerin sahibi,
Aradığın her kusuru buluyorsun.
Evet.
Çokça kusur görüyorsun insanlarda
Ama şunu bil ki
Gördüğün her kusur senden bir parça taşıyor.
Eleştiren zihninin sana yaptığı kötülüğü bir idrak etsen
Aklından vazgeçersin.
Çevir gözlerini
Öze dön
İçine bak" (Mevlana)