Bir an için kendisini çok sever, bir vakitler olduğu şeye değer verir, böylesine utanç verici bir şekilde yol olacak kadar kötü bir şey yaptığına inanmak istemez. Ama sonra kendini kaybeder, vazgeçer, geriye, üstesinden geldiği tüm aşamalara doğru döner, artık varolmayan soluk bir gölgeye dönüşür. Tüm bilincin, bir şeyin bilinci olduğu söylenir. İntihara meyilli kişinin benliği kendisini anılarına kaptırırsa, tam olarak bu anıların bilincidir.