okumsaldakiokur

okumsaldakiokur
@hevin27
"Benden nefret etmene dayanabilirim ama onu seveceksin diye ödüm kopuyor."
Sayfa 423·Kitabı okudu
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Yaraları önemsemekten daha ziyade yaraların nasıl oluştuğunu önemserim," dediğinde omzunun üzerinden turkuaz gözlerine baktım, "Aslında iz bırakan yaralar değil, nasıl oluştuğudur."
Sayfa 374·Kitabı okudu
Zavallı cansız kuru yapraklar... Ama hala ölü sayılmazlar bence. Kendilerini kimsesiz ve ümitsiz hisetmelerine yetecek kadar küçük bir yaşam enerjisi kalmış içlerinde. Onları umursamayan, sadece acımasızca onlarla oynayan, kalan dayanma güçlerini kırmaya çalışan rüzgarın her çağrısına kulak kabartıp tepki veriyorlar. Sıra dışı gün batımının loşluğunda onları izlerken, onlar için üzüldüğümü ve onları rahat bırakmayan hırçın rüzgara öfkelendiğimi hissettim. Neden onlar ve ben... Yanınızdan geçip giden arzunun tutkulu nefeslerine karşı kayıtsız kalamıyoruz?
"Cesur olmak korkmamak demek değil. Gerçek cesaret korkuyu hissetmek ama yine de gidip doğru olanı yapmaktır."
Yapboz ile insanların benzerliğini düşündüm. İnsanlar gibi farklı parçalar olduklarında onları tanımak zor oluyordu. Parçaları birleştirip tüm resme uygun olup olmadıklarını tek tek denemek gerekiyordu. Kimisi resme uygun değilken kimisi yerini bulmanın rahatlığıyla yerleşiyordu. Ama en kötüsü ise uygun olduğunu düşünüp zorla birleştirmeye çalıştığınız parçanın bir ucundan kırıldığını görmekti. Bazen o kadar kör oluyorduk ki bizim için uygun olmadığını fark etmemize rağmen insanları hayatımıza zorla yerleştirmeye çalışıyor, bir ucundan kırılıyorduk.