#kitapyorumu
Heyy Çocuklar Kayısı ağaçlarının gölgesinde yeni bir maceraya hazır mısınız ?
İlkbahar geldi,çiçekler açtı.Toprak hemen pencereye koştu.Dallardaki çiçekler de gezinen arıları gördü ve çok mutlu oldu.
Mahallenin bütün çocukları kayısı ağacının altında toplandı,ağaçlara sarılıp doyasıya oynadılar.
Zamanla kayısı ağaçları yeşil yapraklar büyümeye başladı.Yaprakların arkasından da küçük kaysılar çıkmaya başladı.Kaysıların yeşil renkten turuncuya nasıl dönüşeceğini çok merak ediyordu.
Güneş gökyüzünden kaysılara baktıkça kaysılar büyüdü,serpildi,ağaçların dallarını eğmeye başladılar.
Bir baktı ki kaysılar artık toplanma zamanı geldi.Hep beraber toplamaya başladılar.Ama o kadar kayısı ne olacaktı ?
Hem çocuklarımıza hemde bizlere o kadar güzel bir şey öğretti ki Mutlaka okuyun,okutunBiz bayıldık..Herkese tavsiye ederiz
Keyifli okumalar
#yokluğundaçokkitapokudum #libbypage
#thisbookmademethinkofyou
heyy herkese merhaba, dünya ile yakın zamanlarda okuduğuuz kitaplara bayılıyorum. yabancı hesapları takip ettiğim için çok fazla spoiler yiyordum. bu anlamda iyi oldu. şimdi özellikle kitaplardan bahseden kitapları çok seviyorum bu kitap da tam öyle bir kitap ama sadece bu değil yas ve kabullenme ve bir tutam da aşk içeriyor. evet tahmin edemezdiniz ama bu kitapta yas işleniyor ve sanırım yası herkesin anlayamayacağını kabul etmek lazım. Her ne kadar ailenizden birini kaybetmiş olsanız da yas süreci her aile bireyi için aynı kuvvetle işlememekle birlikte her birey de yası idare edemiyor. Özellikle olmadık anlarda gelen ağlama krizleri ve çevrenin garipsemeleriyle baş etmek bunlardan biri. Yası ele alan yazarlar eğer bu işe bilerek giriyorlar ve çok güzel ele alıyorlarsa kesinlikle win win durumu. Çünkü yas diğer kolay konular gibi değil ve bence insanların yalnız olmadığını düşünmek istedikleri çok özel bir konu. Ayrılık, aşk, evlilik, maddi sorunlar, ülke sorunları bir yere kadar ama bence bu konu kazan-kazan bir konu.
gelelim konumuza, Tilly, 6 aylık kocasını kaybeder ve bir kitabevi onu arayarak kocasının ona her aya 1 kitap düşecek şekilde 12 aylık bir siparişi olduğunu söyler. her ay Tilly kocasının seçtiği kitabı ve içinden çıkan mektupları okur. bu kitaplar ve kitabevinin sahibi Alfie onu yasın içinden elini tutarak çıkaracaktır. Alfie ile Tilly arasındaki kimya maalesef beni yakalamadı. Alfie ilk tasvir edilen ile kitap ilerledikçe sahip olduğu fiziki değişim bana geçmedi. babasının kıyafetlerini giymeyi seven bir adam olmasına rağmen omzunun genişliği belli olmalıydı diye düşünüyorum. yani aralarındaki kimya bana hiç seksi gelmedi. bu arada arkadaşı Rachel'ın arkadaşının yanında olmamasının
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Heyy!! bugün henüz bitirmiş olduğum Aşık Olma Korkusu kitabına karşı yorumlarımı belirteceğiiim^^
Kitabın konusu kısaca:
Aşık olmaktan korkan ünlü oyuncu Elisa Tanyeli bir gün yaşadığı saldırıdan sonra Han adlı adamı koruma olarak işe alır. Ancak Han ile geçirdiği vakitlerde gerçek hisleri meydana çıkınca Elisa'yı zor günler bekler.
Kitap zaten anlayacağınız üzere rom-com. Ben romcomlara bağımlı olmasamda severim, araya kitap sıkıştırmak istediğimde tercih ediyorum genellikle. Bu kitabı da genel itibariyle sevdim fakat bana göre gelmeyen birkaç kısım oldu.
İlk olarak sevdiğim şeylerden bahsedeyim,
- Yazarın dili kitaba göre uymuş:
Zeynep Sey'den daha önce 
Kimse Gerçek Değil ve 
Kazanırsak Kaybederi̇z : Çevrimiçi kitaplarını da okudum. Bu üç kitabında teması farklı olduğundan yazım tarzları da farklıydı. Yani yazar farklı türlere uygun bir üslupta yazmakta iyi. Romantik komedilerde çoğunlukla gündelik dil hakim olduğundan kitapta o tarzdaydı.
- Kitabın teması:
Daha önce okuduğum romcomlardan farklı bir konusu vardı. Yani romantik komedi de aşık olmaktan korkan karakter mi olur, diye düşününce ilginç geliyor. Yazarda bu psikolojik rahatsızlığı bence güzel yansıtmış (yazar zaten ek olarak psikologmuş btw)
- Plot Twistler:
Rom-com olmasına rağmen kitabın sonunda güzel ters köşeler vardı. Hoşuma gittiiiii.
Yaniii konusu itibariyle ve akıcı diliyle çoğunlukla sevdim. Yaz dizisi izliyormuşum gibi hissettirdi ancak bazı yerlere çok takıldım, hemen onlardan bahsedeyim.
Sevemediğim şeyler:
- "Seni korumak için birini bile öldürürdüm."
Kitapta erkek karakter kadın karaktere bunu söylüyor (tam alıntı değil, hatırladığımı yazdım). Belkii bazılarınıza bu romantik gelebilir fakat bana gelmedi.
Bunun başlıca sebepleri, bir kere kitabın romantik komedi olması. Yani fantastik, distopik vb. evrenlerde
Kimse Gerçek Değil ve Kazanırsak Kaybederi̇z : Çevrimiçi kitaplarını da okudum. Bu üç kitabında teması farklı olduğundan yazım tarzları da farklıydı. Yani yazar farklı türlere uygun bir üslupta yazmakta iyi. Romantik komedilerde çoğunlukla gündelik dil hakim olduğundan kitapta o tarzdaydı.
- Kitabın teması:
Daha önce okuduğum romcomlardan farklı bir konusu vardı. Yani romantik komedi de aşık olmaktan korkan karakter mi olur, diye düşününce ilginç geliyor. Yazarda bu psikolojik rahatsızlığı bence güzel yansıtmış (yazar zaten ek olarak psikologmuş btw)
- Plot Twistler:
Rom-com olmasına rağmen kitabın sonunda güzel ters köşeler vardı. Hoşuma gittiiiii.
Yaniii konusu itibariyle ve akıcı diliyle çoğunlukla sevdim. Yaz dizisi izliyormuşum gibi hissettirdi ancak bazı yerlere çok takıldım, hemen onlardan bahsedeyim.
Sevemediğim şeyler:
- "Seni korumak için birini bile öldürürdüm."
Kitapta erkek karakter kadın karaktere bunu söylüyor (tam alıntı değil, hatırladığımı yazdım). Belkii bazılarınıza bu romantik gelebilir fakat bana gelmedi.
Bunun başlıca sebepleri, bir kere kitabın romantik komedi olması. Yani fantastik, distopik vb. evrenlerde
Öncelikle Bizde saf diye aklı ermeyene dendiği için, ana karakter saf olarak oturmadı kafamda... Romandaki kahramanımız prens mışkin saftan çok hayatın içinde sosyal deneyimler kazanamamış hayatın acemisi olan genç bir birey gibiydi benim için daha çok..
Yazar romanda , mışkinin İnsanlarla arasına sınır koymaması durumunu, kendini koruyamamasını ve sosyal beceri eksikliğini devamlı budalalık olarak ele almış. Kahramanla herkesin alay etmesine, budala demesine izin vermiş.. ve kahramanın hiçbir konu ve olayı büyütmeyerek tartışma çıkarmama durumunu, ahlaki bir tercih olarak, çatışmadan kaçınıyor gibi göstermiş.
yazar roman boyunca okuyucuyu devamlı sorgulamış… bu refleks eksikliği mi yoksa bilinçli bir pasiflik mi.. yüksek bir merhamet mi, yoksa işlevsiz bir uyumsuzluk mu?
en önemli çelişki ise, çok merhametli ve iyi biri gibi gösterilen mışkinin merhametinin eşit ve rastgele olmaması.. Nastasya Filippovna gibi yoğun ve trajik aynı zamanda zengin ve çok güzel figürlere yönelmesi onun seçici bir fedakârlık yaptığını, saflığın mutlak olmadığını, çünkü davranışlarının içinde yalnızca iyilik değil, aynı zamanda anlam arayışı, dramatik olana çekilme ve kurtarıcı rolünü yaşama eğilimi olduğunu da göstermiş. Kitapta merhamet bile duygusal çekim ve etkiyle şekillenmiş. Yazar devamlı bilinçli bir bulanıklık yaratmaya çalışmış .
Bazı konular varki insana atak geçirmelik.. sayfa sayısı çok olunca romanla da özdeşleşiyorsunuz tabi.. herkesin huzurunda sormak isterim.. bee heyy prens mışkin sen kimsin ki, birilerini bişeylerden kurtarabileceğini sanıyorsunnn.. ona iyi geleceğine inanıyorsunn.. sadece bir kadını kurtarabileceğine inanan sıradan bir insansınnn yani ve sanırım bana tek budalaca gelen fikri de buydu.. her ne kadar nastasya Filippovna’nın
Çanlar kimin için çalıyor? Senin için..
Hemingway!..
Sadece bir yazar değil, tarihin kırılma noktalarında (Lozan, İstanbul, Gelibolu) bizzat bulunmuş bir tanık.
Hemingway’in sadece bir savaş muhabiri olmadığı, aynı zamanda Sovyetler Birliği (NKVD bugünkü KGB) için "Argo" kod adıyla çalıştığı ve Amerikan stratejik hizmetlerine (OSS bugünkü CAI) raporlar sunduğu bugün artık gizli belgelerle biliniyor.
Bunu bilin öyle okuyun derim.
Çanlar Kimin İçin Çalıyor: Bir İdeolojik İllüzyon mu?
"Hiçbir insan bir ada değildir... O halde asla sorma çanlar kimin için çalıyor diye; çanlar senin için çalıyor."
Kitabın başındaki bu alıntı, 17. yüzyıl İngiliz şairi ve din adamı John Donne’a aittir.
Aslında bu dizeler bir şiirden değil, Donne’un 1624 yılında ağır bir hastalık geçirdiği sırada yazdığı "Devotions upon Emergent Occasions" (Beklenmedik Durumlarda İbadetler) adlı eserindeki 17. Meditasyon bölümünden alınmıştır. Yani bir dua kitabı dostlar..
Kitaba ruh katan bu dizeler olmuş.
Ernest Hemingway’in bu devasa alıntıyla açtığı romanı bitirdiğimde zihnimde tek bir soru belirdi: Bu çanlar gerçekten insanlık için mi çalıyor, yoksa Amerikan egosunu parlatmak için mi?
Kitabı baştan sona süzdüğümde, karşımda edebi bir şaheserden ziyade, bir "Amerikan Kahramanlık Destanı" buldum. Rambo gitmiş insanlık için savaşmış..
İşte her satırıyla, sembolüyle ve tarihsel arka planıyla bu eserin kapsamlı bir dökümü:
1. "Yalnız Kurt" ve Amerikan Kahramanlık Miti
Robert Jordan karakteri, ne kadar derinlikli işlenirse işlensin, özünde dünyayı kurtarmaya gelen o bildiğimiz Amerikalı figürü. Tıpkı bizim Cüneyt Arkın filmlerinde olduğu gibi; yerel halk (İspanyollar) ya hain (Pablo), ya aşırı saf (Anselmo), ya da yönetilmeye muhtaç resmedilirken; "aklı başında ve kurtarıcı" olan yine bir Amerikalı.
Bu "süper kahraman" kompleksi, o
Tozlu PembeEdebiyat
Heyy, uzun zamandır uygulamaya girmemişim kusura bakmayın öncelikle<3 Aynı zamanda bir süredir rs ile vs atıyordum ahshashansh.
Neyse konumuza gelelim yaniii TOZLU PEMBE^^
ben uzun süredir wattpad çıkışlı yani daha çok genç kitleye hitap eden kitapları okumuyordum. Fantastik, distopya, klasik falan derken sabahlara kadar kitap okuyup erkek karakterlere asık olduğum dönemimi özlediğimi fark ettim ve dedim ki Tozlu Pembe'yi mi alıp okusamm??
VE OKUDUM! açıkçası çok sardı, sanırım bir süre cringe olup olmaması hiç fark etmez eski kitaplarımı okucam ösvhsnks.
Kitabın konusuna gelirsek: Ayperi, çocukken yaşadığı bir travma yüzünden hayatı boyunca bundan etkileniyor ve bir gün panik atak geçiriyor. O sırada ona yardımcı olan bir adam var Ömer Seyirhan. Ayperi o gün "zaten bir daha karşılaşmayız" diye düşünüp travmasını ona anlatıyor ama kader öyle ki Ayperi ve Ömerin yolları yine kesişiyor.
Kitabın türü rom-com gibiydi, bazen kahkaha falan attım çünkü karakterler bizden biri gibi hissettiriyordu. Yani amerika rom-comları gibi değil çok daha samimiydi. Ayperi'nin arkadaş grubu mesela bana kendi arkadaşlarımı anımsattı. Şeyma karakteri, namazında niyazında ve grubun annesi. Melike enerjik, komik ve patavatsız. Ayperi de ara bulucu gibi bir şeydi.
Ama tam olarak rom-com olduğunu düşünmüyorum çünkü Ayperi'nin travması ve onun etkileri çokça hakim yine de sizi yormuyor çıtır çerez bir kitaptı.
Kendimi ilk defa kitap okuduğum zamanlarda gibi hissettim. Özlemişim. Ve açıkçası Ömer Seyirhan karakteri bana baya green flag hissettirdi o yüzdende çok mutluyum. Safe place erkekler her kitapta olmuyor:((
Genel itibariyle severek ve keyifle okudum, ikinci çıkarsa muhtemelen onu da okurum. Rs'de olmama rağmen kısa sürede bitirdiğim içinde şaşkınım hsfsnash.
Okuduğunuz için