Rümeysa
@heyyrmb
Yorgun gri kaideler arasında hüzünlü bir yeşilim..
felsefeci şair
97 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Biliyorum, ıssız hâtıraların kitabını yazıyorum bu yerdeEdebiyat
Sevgili yazarımız bu kitabında hatıralarını; toprak, tohum, filiz, fidan ve ağaç bölümleriyle bir bütün olarak bizimle paylaşıyor. Her bölümünde yaşantısından bizlere aktardığı hikâyeleri hayranlıkla okumamak mümkün değil. Her hatıra bir ders niteliğinde adeta..
Hasseten, yazarın Allah'a olan inancına, tevekkülüne, herdem diri tuttuğu umuduna, azmine ve hırsına olan tahayyürümü dile getirmek istiyorum. Ve kitapta pek çok kez karşımıza çıkan, yazara dedesinden miras kalan bir cümle var: Yardım etmek üzere uzandığınız her el, kendi elinizdir. Bu cümleyi yazarın kendine düstur edindiğini bu sebeple de karşılaştığı bâdireleri kolayca atlatabildiğini görmek ve böylelikle de cümlenin mahiyetini daha iyi idrak edebilmiş olmak gerçekten güzel bir hissiyat..
Hikâyem, hayatımdır diyerek eserini noktalayan Nurullah Genç'in bu özel kitabını okumak nasip olduğu için bahtiyarım..
İyi okumalar dilerim, vesselam'
Adınla biten bir yakarış da ben olsaydım'Şiir
Yağmur'a başlarken Rüveyda'ya yazdığım gibi bir inceleme yazacağımı düşünüyordum. Şimdi bitirdim ama ne yazık ki bu muhteşem esere inceleme yazabilecek kadar heybetli değil kelimelerim..Kusursuz güzellikte ki bu eser karşısında kelimeler kifayetsiz, hissedilenler derin..
Bakıp bakıp daldığım şu iki mısra ile noktalamış olayım;
'Sensiz kalan saraylar, münzevi; ruhuma bak
Mor bakışlı bir ölüm, yaralı kuş ve leylâk'
Her şiirinin her mısrasını hayranlıkla okudum.
Mest edici özelliğe sahip olan bu fevkalâde kitabın her bir sonraki şiiri bir önceki şiirin verdiği o lezzeti tekrar başka bir tad ile veriyor..
Rüveyda çok başka bir kitap..
İnsanın içindeki o ukte sevdasını tozlu rafından alıp tekrar günyüzüne çıkarması ve beraberinde yürekteki o ince sızıyı bir mütebessim ile akıtması Rüveyda'nın bedâat sahibi bir kitap oluşunu ortaya koyuyor.
Okurken güzelliği karşısında eridiğim onca şiir içinden 'Son Yangın' şiirinin de şu mısralarının yüreğimi bir başka okşadığını söylemeden geçemeyeceğim..
"Âşikâr olmuş meğer ten de can, canda cânan
Bende yanan nûrudur, nûrumdur onda yanan
Şimdi doruklardayım, ne yoksulum, ne yetim
Şu incecik kalbimdir varlığına hüccetim"
..İyi okumalar dilerim'
İlk öncelikle sonunun böylesine cevapsız sorularla bitmesine bir miktar kırgınım..
Kitap başrol karakterimizin aşık olduğu bir kız için kendinden vazgeçmesinin üzerine olan yaşadıklarını anlatıyor. Başrol karakterimiz varoluş sancısı içerisinde ve psikolojik bir boşlukta. (Tarık Tufan'nın her kitabında olduğu gibi:) Bunun nedeninin benliğini kaybetmiş olması daha doğrusu isteyerek vazgeçmiş olmasından kaynaklı olduğunu anlıyoruz. Kitap Âşıklara Yer Yok kitabının ilki gibi ikiside çok benzer, çok duygu dolu.. Ben Âşıklara Yer Yok'u daha önce okuduğum için yani bu sebepten ötürü olduğunu düşünerekten onun yerinin ben de daha başka olduğunu söylemek istiyorum. Şanzelize Düğün Salonu'nda karakterin sonunun hayal ettiğiniz gibi bitmemesi sizi bir miktar üzebilir ama dizisinde cevap arayan soruların cevaplanacağını duydum. Umarım o zaman içimiz bir nebze olsun rahatlar..)) İyi okumalar..
