millerrhaynis
@hgokbas
ıntj
books-movies-games
Şu anda okuduğu kitap
Toplama kampındaki bir insan kendisine saygısını korumak için son bir mücadele vermediği takdirde birey olma, aklı, iç özgürlüğü ve kişisel değerleri olan bir varlık olma hissi-ni kaybediyordu. Bu durumda kendini sadece korkunç bir insan kitlesinin bir parçası olarak görmeye başlıyor ve varoluşu, hayvan yaşamı seviyesine iniyordu. İnsanlar bazen bir arada bazen tek tek, tıpkı kendine ait bir düşüncesi ve iradesi olmayan bir koyun sürüsü gibi bir yerden diğerine doğru güdülüyordu.
Reklam
Mizah, ruhun kendini koruma savaşında bir başka silahıydı. Mizahın sadece birkaç saniye bile olsa insana, başka her şeyden fazla olarak her durumun üzerine çıkabilecek bir mesafe ve beceri sağladığı iyi bilinir.
Aklım bir düşünceye takıldı. Hayatımda ilk defa birçok ozanın söylediği, onca düşünürün nihai bilgelik olarak öne sürdüğü hakikati gördüm. Hakikat şuydu: Sevgi insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti. O anda insan şiirinin, insan düşünce ve inancının ayırt ettiği büyük sırra haiz oldum. İnsanın kurtuluşu sevgiyle ve sevgidedir. Elinde hiçbir şeyi kalmamış bir insanın dahi kısacık bir an için bile olsa sevdiğine ilişkin düşüncelerden nasıl mutluluk duyabileceğini anladım. İnsanın kendini olumlu eylemle ifade edemediği ve tek yapabileceğinin çektiği acılara doğru bir yolla katlanmak olabileceği mutlak ıssızlık durumundaki birinin sevdiğine dair içine taşıdığı imgeye sığınarak tatmin olabileceğini gördüm.
İnanç dolu kalpler yalnızca bir umutla yaşar.
Kitabın içeriğini çok incelemeden öylece alıvermiştim kitabevinden. Ancak okudukça aslında bambaşka bir içeriği olduğunu, Filistin'de imanın aşkıyla kavrulmanın yanı sıra bir insana duyulan aşkın da vurucu olduğunu gördüm. Çünkü savaş, her ne kadar vatanla ilgili olsa da içindeki insanlar hala o vurucu duyguları yaşamaya devam ediyor: hüzün, özlem ve en çok da aşkı.
Filistin, ismindeki kız karakterimiz şımarık ve iyi bir aileden gelme. Onun yüreğinde Filistin gibi bir dert yoktur, insanların acısını anlamaya çalışma yoktur. O sadece zorla gittiği hukuk fakültesinden avukat ünvanıyla mezun olup bürosuna oldukça geç gidip oldukça erken gelmeye çalışan, ismine karşı hiçbir samimiyet beslemeyen genç bir kızdır. Abbud'un davasıyla ilgilenmeye başladığında hem zihniyeti hemde içinde vermiş olduğu savaş yavaş yavaş değişmeye başlar. Gerisi de spoiler olur :)
Yazarın sanatsal,şiirsel diline bayıldım. Okudukça içine çeken, o dertle kavrulan birinin kalemi etkileyiciydi. Bu tarz kitaplar okumaya zaman zaman ihtiyacım olduğunu hissediyorum.
Karakterlerde en vurucu nokta Allah'a kendilerini teslim edişleriydi. Allah'a duydukları güven o kadar güçlüydü ki keşke bende onların sahip olduğu bu güçlü duyguya daha da tutunabilseydim. Ancak nefis işte, Allah'a inansan bile ümitsizliğe düşmemize neden oluyor. Oysaki Allah tek gerçek yoldur, onun yolundayken şüphe etmemen, umutsuzluğa kapılmaman gerekir. Böyle kitaplar bana bunu hatırlattıkça kendimi daha suçlu hissettiriyor ve bu yönümü geliştirmem gerektiğini gösteriyor.
Abbud'un teslimiyeti beni en çok etkileyendi. Allah'a kendini adayışı, duyduğu güven en güzeliyse Filistin'e duyduğu aşktı.
Kesinlikle tavsiyemdir.
Reklam