Her şey beni saran bu dünyada
bir parlamanın(yangının)çıkmasıyla başladı.
Kaçıracak bir şeylerim
olup olmadığını düşünüyordum.
kitapların çoğunu okumuştum.
Ve ellerim bütün şiirleri
bir çırpıda yakmaya hazırdı.
Yaktım mı onları bilmem,
yoksa yakmış gibi mi oldum?
Oldu ne olduysa...
Hayır, bağırmak için vakit erken geceyi bölmeliyiz geceyi...
halkın çırpınışlar biriktiren karanlığını, gül yapraklarında yağmur taneleri gibi ölümü sabırla taşımalıyız bağrımızda