“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Değer kültüründe: Çocuğun sahibi yaşamdır; çocuk yaşama aittir. Lübnanlı yazar Halil Cibran, bu konuda şunları söyler:
Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir. Onlar kendini özleyen Yaşamın oğulları ve kızlarıdır. Onlar sizin aracılığınızla gelirler ama sizden gelmezler. Sizinledirler ama size ait değildirler. Onlara sevginizi verebilirsiniz ama düşüncenizi asla vermeyin; çünkü onların kendi düşünceleri vardır. Onların bedenlerini eve koyun ama ruhlarını hapsetmeyin; çünkü onlarin canları, sizi rüyanızda dahi ziyaret edemeyeceğiniz yarının evinde oturmaktadır. Onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama onları kendiniz gibi yapmaya uğraşmayın.
Hanımının emek vererek pişirdiği yemeği " Eline sağlık; lezzetli olmuş," demeden yiyen koca bir yana, bir de, " Ne biçim yemek yahu; hiç tuz koymaz mısın sen yemeğe," gibi laflar edenlere ne demeli?
Evet, sürekli iletişim içindeyiz ve bakışımızla yüz ifademizle, giyiniş tarzımızla, el kol hareketlerimizle, oturuşumuz ve kalkışımızla karşımızdakilere ve çevremizdekilere sürekli mesajlar veririz.
Bakışlar, gözlerin dili, gönül ilişkilerinin başlamasında ne kadar önemlidir
Bilinci donanmış insan, bilinci donanmamış insandan her zaman ve her koşulda daha etkili ve güçlü olacaktır