Derin bir sessizlik oluyor. Yarını düşünüyorsunuz.
Yarın 6 Mayıs.
Yarın Hıdırellez!
Yarın bayram..
Hızır da aynı şeyi fısıldıyor kulağımıza: Her an terütaze, zinde, yakaza, uyanık ve genç olmayı. Hızır, Arapçada “hadr”, yani yeşil kelimesiyle aynı kökten geliyor. Yeşil, hayatın ve tazeliğin rengidir. Hızır da her an her yerde canlı ve taze bir yardımcı olarak darda olanın yardımına koşan kişidir. Yardım gelince yeni bir başlangıç yapma imkânı doğar. Hızır’a teşekkür eder ve yolumuza devam ederiz. Hızır yerdekilerin, İlyas da denizdekilerin yardımına koşar; ikisinin buluştuğu gün Hızır-İlyas buluşmasıdır. Kelime zamanla fonetik bozulmaya uğramış ve “Hıdırellez” hâline gelmiş. Kışın bitip baharın ve yazın başladığı gün...
Hızır yerdekilerin, İlyas da denizdekilerin yardımına koşar. İkisinin buluştuğu gün Hızır-İlyas buluşmasıdır. Kelime zamanla fonetik bozulmaya uğramış ve “hıdrellez” hâline gelmiş. Kışın bitip baharın ve yazın başladığı gün...
Hızır yerdekilerin, ilyas da denizdekilerin yardımına koşar. İkisinin buluştuğu gün Hızır-İlyas buluşmasıdır. Kelime zamanla fonetik bozulmaya uğramış ve "hıdrellez" háline gelmiş. Kışın bitip baharın ve yazın başladığı gün...
Yani bize şah damarımızdan yakın olan cananı bırakıp, birtakım hayallere kapılıp gitmek, bahtsızlıktır.
İslam ekininde, Hızır'ın adı bir başka yalaç olan İlyas'la birlikte anılır ve bu ikisinin buluştuklarına inanılan 6 Mayıs günü, 'Hıdrellez' (« Ar. Hizr ve İlyas) şenliğle ilkyazın gelişi kutlanır. Bir söylentiye göre, Hızır ve ilyas kardeştirler ve biri karalar, öteki denizler üzerinde egemendir.
