Onunla hikâyem yıllar önce bitmedi mi?
Hatırası güneşin solan iplikleri gibi ölmedi mi?
Aşk kadehlerini çoktan kırmadık mı—
öyleyse kırdığımız bir kadeh için neden ağlayalım?
Bir gün yurtta geç uyanmıştım. Kahvaltı saatini kaçırmıştım.
Belki çok küçük bir şeydi ama o an anlamsızca ağlamaya başladım. Çünkü mesele kahvaltı değildi… Başka bir şehirde olmak, yalnızlık, üniversite, her şeyi tek başına taşımaya çalışmak beni psikolojik olarak çok yormuştu.
Her defasında her şeyi bırakıp kaçmak istiyordum. “Ben burada yaşayamam” diye düşünüyordum. O gün direkt Diyarbakır’a dönmek için bilet bakmıştım.
Ama hayat bazen insanın en kırıldığı yerden filizleniyor.
Şimdi bunları öğretmen masamdan yazıyorum. Karşımda bana gülümseyerek bakan öğrencilerim var. Aylardan mayıs… Pencereden rüzgarın ve kuşların sesi geliyor.
Daha hikâyem bitmedi biliyorum.
Ama hayat bana şunu öğretti:
Her zorlukla birlikte mutlaka bir kolaylık vardır.
Hikayem Bitmedi...Müzik
Bu hikâye senindi, sahip çıkan kalbimdi.
Yârê-i Sinê
open.spotify.com/track/5YUjVwnxQ...
Hikayem Bitmedi...Müzik
Bir hikayem var
Bir hikayem bitmedi
Yorgandan yastıktan
Kokusu gitmedi
Yaz bana
Ne yazarsan yaz doktor
Ağladım ağlamaklar yetmedi
Yaz bana
Ne yazarsan yaz doktor
Ağladım ağlamaklar yetmedi
Mutsuzum çok hastayım
Güldür beni doktor
Öldüm ama hayattayım
Tarifi çok zor
Çıkmaz bir sokaktayım
Gel bul beni doktor
Sanki çocuk yaştayım
Bana bilmeceler sor
Sanki çocuk yaştayım
Bana bilmeceler sor
open.spotify.com/track/53gVFgMT1...
Yoruldum ama hikâyem bitmedi 2..Duygular
Bazen insanın hayatı sessizce ağırlaşır.
Kimse fark etmez ama içinde taşıdığın şeyler gün geçtikçe büyür. Bir düşünce diğerine eklenir, bir yorgunluk diğerinin üstüne çöker. Dışarıdan bakıldığında
Yoruldum ama hikâyem bitmedi..Duygular
Bazen insan gerçekten iyi olmaz.
Mutlu da olmaz.
Her şeyden biraz uzaklaşır. İnsanlardan, gürültüden, beklentilerden… hatta bazen kendi içinden bile. İçinde açıklayamadığı bir yorgunluk olur.