"Çocuklarınızı yetiştirmek için önce kendinizi yetiştirmeniz gerek. Aksi halde, hayvani ihtiyaçlarınız ya da yalnızlığınız ya da içinizdeki boşlukları doldurmak için çocuk sahibi oluyorsunuz demektir. Bir baba olarak göreviniz bir başka benlik, bir başka Josef değil; daha yüce bir şey üretmektir. Bir yaratıcı üretmektir."
"Ya karınız?" Nietzsche acımasızca devam etti. "Karınız da sizin gibi bu evliliğe hapsolmadı mı? Evlilik bir hapishane değil, içinde daha yüce bir şeylerin yetiştirildiği bir bahçe olmalıdır. Belki de evliliğinizi kurtarmanın tek yolu onu bitirmektir."
"Kutsal evlilik bağı adına yemin ettim."
"Evlilik cömert bir şeydir. Her zaman iki kişi olmak için, sevgiyle dolu kalmak için cömerttir. Evet, evlilik bağı kutsaldır. Ama yine de..." Nietzsche'nin sesi söndü.
"Yine de?" diye sordu Breuer.
"Evlilik bağı kutsaldır. Yine de..." diye yineleyerek başlayan Nietzsche'nin sesi bu kez oldukça sertti: "Evlilik bağını koparmanız onun sizi koparmasından daha iyidir!"