Hilal Pala
@hilalpala
Kitaplar, zamanın denizine dikilmiş deniz fenerleridir.
İnsta: hilalpala
“…ama yüreğim, nedense, sahile vurmak üzere olan koskocaman bir dalga gibi ağzımın içinde kabarmıştı.”
Sayfa 13
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“İhanetlerin en kötüsü, bedenimizin bizi satmasıdır. Ama ne yaparsan yap, eninde sonunda yapar bu alçaklığı. Allah'ın emri, bu ihanetten kaçış yok. En güzeli vakitlice ölümdür. Muhannete muhtaç olmadan. Öyle dünyaya kazık dikmeye çalışmanın manası yok..."
Sayfa 287 - Yapı Kredi Yayınları, Başkomser Nevzat
"Ben onu anlıyordum. Yanlış yaptığında bile anlıyordum. Onu sevdiğim için anlayacak bir sebep buluyordum. O da öyle yapar sanmıştım.."
"Can denilen şey, çekilen bir deniz gibi uzaklaşıp gidiyordu yüzünden."
Sayfa 108 - İnkılap Yayınları
"O hayvan kuduza benziyor!" diyerek yaşlı doktoru güldürmeyi başardı. "Doğru" dedi doktor, "benziyor ama değil." Sonra hem yakınır hem eğlenir bir havada sözlerini sürdürdü. Ayrıca ortalıkta o köpekten daha çok kuduza benzeyen birçok insan olduğunu söyledi. Hepsiyle başa çıkmak imkânsızmış. Zaten bu yüzden dünyadan elini eteğini çekip bu sakin yere kafa dinlemeye çekilmiş. Ama baksana şiddet buralara kadar gelmiş artık.
Sayfa 145 - İnkılap Yayınları