Remo’s kiss was violent, harsh. Then he pulled back. “Marry me.”
I froze. It had been an order. Remo wasn’t a man who asked for anything. I leaned back against the wall slowly, searching his eyes.
He didn’t let me retreat. He kissed me again but gentler. “Marry me, Angel.”
It still wasn’t a question, but his voice wasn’t dominant anymore. It was soft, compelling, raw. “Become a Falcone?” I murmured against his lips.
“Become a Falcone. Become mine.”
Anne öyle kendinden emin yürüyordu. Sanki dünyadaki bütün erkekler onu izliyormuş gibi bir tavrı vardı. Sanki kimse ona karşı koyamazmış gibi ilerliyordu. Ve bu inancı öyle güçlüydü ki, sarayın bütün erkekleri hakikaten onu seyretti, hakikaten onu karşı koyulmaz buldu.