pat’a en çok işkence eden şey, kimse tarafından okşanmamaktı. sürekli itilip kakılan ve küfredilen bir çocuk gibiydi. yine de ince duyguları tümüyle sönmüş değildi. hele hele acı ve işkence dolu bu yeni yaşantısında öncekinden çok gereksinimi vardı okşanmaya. gözleriyle dileniyordu okşanmayı; sevgisini gösterip eliyle başını okşayana canını vermeye hazırdı. o da sevgisini, bağlılığını gösterme, fedakarlık etme ihtiyacını hissediyordu kendinde. görünüşe bakılırsa kimsenin onun bağlılık gösterisinde bulunmasına ihtiyacı yoktu. kimse onu himaye etmiyor, hangi göze balsa kim ve kötülükten başka bir şey okumuyordu. bu insanların ilgisini çekmek için yaptığı her hareket onları daha da öfkelendiriyordu sanki.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖