TutunamayanlarEdebiyat
tarihin unuttukları! Sanki tarih tutunanların hepsini tek tek hatırlıyor da :)
Baştan sona başarılı bir eser. 
Oğuz Atay satır satır ince bir titizlikle ve üstün bir tutarlılıkla yazmış tutarsızlıklar silsilesini. Duygu geçişleri, anlatım dili, betimlemeler çok keyifli.
Çok uzun olduğundan ziyade ‘tutunamayanlar’ ruh hali sebebiyle kitaba tutunmam biraz gayret istedi. Başlarda kurguda bazı kopukluklar var gibi geldiğinden akışı yakalamam zaman aldı. Nihayet ilerleyen sayfalarda kendimi akışa bırakıp duygudan duyguya atlayarak hızla okuyabildim.
Gelelim kurguya! hmmmmmmmm
Kitap bir süredir görüşmediği yakın arkadaşı (Selim Işık) intihar haberiyle sarsılan Turgut Özben’in gözünden yazılmış. Neden? Nasıl olur? Benim nasıl bir etkim oldu-olamadı? sorgulamalarıyla arkadaşının görüştüğü kimseleri araştırarak son zamanlarında ne halde olduğunu öğrenmeye çalışırken, Selim’in yazdığı şarkılar ve günlükleri bulan Turgut’un yaşadığı duygusal buhranlar bazen çok tanıdık bazen çok çocukça bazen hiç alışılmadık ifadelerle kaleme alınmış. İçinde kaybolmamak elde değil.
Selim ise “tutunamayanlar” kelimesinin mucidi. Peki nedir tutunamayanlar? Kimlerdir? Hayatta işi rast gitmemiş, güzel günler geçirmiş ancak hep güzel geçiremediği günlere yanmış, kimse gb olmak istemezken kimse gb olamadığına hayıflanmış, sonunda da kimi dert ve kederden kimi de kendi iradesiyle hayatından vazgeçip ölüp giden bazılarıysa tutunamadığı gb ölmeyi bile beceremeyenler!!! ( hep bi intihar arzusu dile getiriliyor)”Hayatlarıyla yanlış olanların ölümleriyle doğru olmalarına imkan var mıdır?” 
Tutunamayanlar
Biraz ‘ben acılar çocuğuyum’ sızlanması hissettirdi. Evet tutunamayanlar ansiklopedisinde adı geçenlerin parlak bi hayatları olmamış gibi görünüyor ama hayat kime her şeyi tam veriyor ki?
Oğuz Atay satır satır ince bir titizlikle ve üstün bir tutarlılıkla yazmış tutarsızlıklar silsilesini. Duygu geçişleri, anlatım dili, betimlemeler çok keyifli.
Çok uzun olduğundan ziyade ‘tutunamayanlar’ ruh hali sebebiyle kitaba tutunmam biraz gayret istedi. Başlarda kurguda bazı kopukluklar var gibi geldiğinden akışı yakalamam zaman aldı. Nihayet ilerleyen sayfalarda kendimi akışa bırakıp duygudan duyguya atlayarak hızla okuyabildim.
Gelelim kurguya! hmmmmmmmm
Kitap bir süredir görüşmediği yakın arkadaşı (Selim Işık) intihar haberiyle sarsılan Turgut Özben’in gözünden yazılmış. Neden? Nasıl olur? Benim nasıl bir etkim oldu-olamadı? sorgulamalarıyla arkadaşının görüştüğü kimseleri araştırarak son zamanlarında ne halde olduğunu öğrenmeye çalışırken, Selim’in yazdığı şarkılar ve günlükleri bulan Turgut’un yaşadığı duygusal buhranlar bazen çok tanıdık bazen çok çocukça bazen hiç alışılmadık ifadelerle kaleme alınmış. İçinde kaybolmamak elde değil.
Selim ise “tutunamayanlar” kelimesinin mucidi. Peki nedir tutunamayanlar? Kimlerdir? Hayatta işi rast gitmemiş, güzel günler geçirmiş ancak hep güzel geçiremediği günlere yanmış, kimse gb olmak istemezken kimse gb olamadığına hayıflanmış, sonunda da kimi dert ve kederden kimi de kendi iradesiyle hayatından vazgeçip ölüp giden bazılarıysa tutunamadığı gb ölmeyi bile beceremeyenler!!! ( hep bi intihar arzusu dile getiriliyor)”Hayatlarıyla yanlış olanların ölümleriyle doğru olmalarına imkan var mıdır?” Tutunamayanlar
Biraz ‘ben acılar çocuğuyum’ sızlanması hissettirdi. Evet tutunamayanlar ansiklopedisinde adı geçenlerin parlak bi hayatları olmamış gibi görünüyor ama hayat kime her şeyi tam veriyor ki?
BA YIL DIMMMMMMM uzun zamandır okuduğum en güzel kitap diyebilirim ya asla boğmadı iki karakteride çok seviyorum sonuna doğru fazla üzülüp sevindim bütün duyguları yaşattı bana
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Muhteşemdi...(Spoiler var) başlarda değil belki ama sonrası çok sarsıcı bana Suç ve Ceza eserini anımsattı...
Kimdir şeytan? Nedir? Hiç tanıştınız mı? Onu durdurabildiniz mi? Kazandınız mı? Yoksa teslim mi oldunuz? Siz mi onu ele geçirdiniz o mu sizi? Kim kazandı kim kaybetti? Şeytan kimmmmmmm!!!!!!!!!!!!
Yevgeni, sen ne yaşadın öyle? Lisaya aşkın halin durumun gerçekti evet ama yaa Stepanida ya olan halin Aşk değil miydi!!! Aşk değil mi söyle banaaaa!!! Şeytan o muydu sen mıydın onu sonra kendini neden öldürdün!!!!!!!!!!!
Ya sen eşini bile öldürecektin, sana ne oldu kimi öldürdün sen, ne halin geldin!!! Şeytandan kaçmak için bir an durmadın hareketsiz kalmadın, boş durmadın kaçmak için ondan! Bu böyle devam edemez dedin.. hatta bir insanın sevdiğini neden öldürdüğünü anladın zihninde...hatta belki de kabul ettin...yoksa sen bunu inandığın hak verdiğin için mi yaptın! Sen ne yaptın!!!!!!!
İki farklı final sizce hangisi? Şeytanı gerçekten öldürdü mü? Yevgeni hikayesinde şeytan kimdi? Şeytannnnnnn kimmmmm?
..........Herkese Keyifli Okumalar Dilerim.............
çizgi roman'ın nirvanası bu kitap... her okuyuşumda ayrı bir öykü ayrı bir detay ayrı bir olay...
ruh halime göre mesaj içeren ve şekil alan çizimler çok uğraştıran derin ve kısa bir kitap ba-yıl-dımmmmmmm
"Savaşacağım tek şey içimdeki diğer bendi..."
Satranç .........Yine 
Stefan Zweig immmmmmmmm Yine bas yapit.....aslinda 
Satranç okumustum,bi de turkce okumak istedim......
kitap bir geminin karadan ayrılmasıyla birlikte başlıyor.bu gemide dünya satranç şampiyonu mirko czentovic de bulunmaktadır.kitabın ilk bölümü czentovic'e ayrılmıştır.mirko babasını kaybettikten sonra bir peder tarafından yetiştirilir.bu çocuk öğrenim hayatı boyunca anlamak da,konuşmak da,iletişim kurmak da zorluk çekmektedir.peder tesadüf eseri çocuğun satranç yeteneğini keşfeder ve yükselişi hızlı bir şekilde başlar.bu yükseliş arttıkça insanlara yukardan bakışı da artmaktadır.başarısı egosuyla paralel ilerlemektedir.
tam ismi hiçbir zaman verilmeyen dr. b yenilmez şampiyonun karşısına gelebilecek tek kişi belki de.çünkü yaşadığı hikaye başka kimseye ait olamazdı.....Dr.B yalnızlığın ne olduğunu gerçekten yaşayan bir karakter. aylarca sığınacak bir şey arıyor. ve bir satranç kitabında tekrar kendini buluyor belkide yaşama tutunma isteği bununla kaybolmuyor.
.......
Satranç kitabinin benim icin en vurucu kismi
oysa kendime karşı oynamayı denediğim andan itibaren bilincinde olmaksızın kendime meydan okumaya başlamıştım. iki ben'imden her biri, yani siyah ben ve beyaz ben, birbirleriyle rekabet etmek zorundaydılar ve her biri kendi adına galip gelmek, kazanmak için kendini bir tutkuya, bir sabırsızlığa kaptırıyordu; siyah ben olarak yaptığım her hamlenin ardından, hararetle beyaz ben'in ne yapacağını bekliyordum. iki ben'den her biri, öteki bir yanlış yaptığında bir zafer sevinci yaşıyor ama bununla eş zamanlı olarak da kendi beceriksizliğinden ötürü öfkeye kapılıyordu."
..............................................
yalnız kitabın oldukça kısa olması çok can sıkıcı. çünkü okudukça okuyası geliyor insanın. bitmesin diye dirensen de maalesef bir
Puan vermedi
Satranç .........Yine Stefan Zweig immmmmmmmm Yine bas yapit.....aslinda Satranç okumustum,bi de turkce okumak istedim......
kitap bir geminin karadan ayrılmasıyla birlikte başlıyor.bu gemide dünya satranç şampiyonu mirko czentovic de bulunmaktadır.kitabın ilk bölümü czentovic'e ayrılmıştır.mirko babasını kaybettikten sonra bir peder tarafından yetiştirilir.bu çocuk öğrenim hayatı boyunca anlamak da,konuşmak da,iletişim kurmak da zorluk çekmektedir.peder tesadüf eseri çocuğun satranç yeteneğini keşfeder ve yükselişi hızlı bir şekilde başlar.bu yükseliş arttıkça insanlara yukardan bakışı da artmaktadır.başarısı egosuyla paralel ilerlemektedir.
tam ismi hiçbir zaman verilmeyen dr. b yenilmez şampiyonun karşısına gelebilecek tek kişi belki de.çünkü yaşadığı hikaye başka kimseye ait olamazdı.....Dr.B yalnızlığın ne olduğunu gerçekten yaşayan bir karakter. aylarca sığınacak bir şey arıyor. ve bir satranç kitabında tekrar kendini buluyor belkide yaşama tutunma isteği bununla kaybolmuyor.
.......
Satranç kitabinin benim icin en vurucu kismi
oysa kendime karşı oynamayı denediğim andan itibaren bilincinde olmaksızın kendime meydan okumaya başlamıştım. iki ben'imden her biri, yani siyah ben ve beyaz ben, birbirleriyle rekabet etmek zorundaydılar ve her biri kendi adına galip gelmek, kazanmak için kendini bir tutkuya, bir sabırsızlığa kaptırıyordu; siyah ben olarak yaptığım her hamlenin ardından, hararetle beyaz ben'in ne yapacağını bekliyordum. iki ben'den her biri, öteki bir yanlış yaptığında bir zafer sevinci yaşıyor ama bununla eş zamanlı olarak da kendi beceriksizliğinden ötürü öfkeye kapılıyordu."
..............................................
yalnız kitabın oldukça kısa olması çok can sıkıcı. çünkü okudukça okuyası geliyor insanın. bitmesin diye dirensen de maalesef bir
Puan vermedi
Güzel bir kitap. Ovulecek bir yani yok............... .................. .. ............... ............ ................. ......... .... .. .... ......... . ...................Hmmmmmmmmmm..... ..
