Kendime Notlar
Madame Bovary'nin dramatik gücü, yalnızca olay örgüsünden değil; her biri kendi iç tutarlılığıyla kurulmuş, birbirini karşılıklı aydınlatan karmaşık karakterlerden kaynaklanır. Flaubert, romanın başkişisi Emma Bovary'yi merkeze alırken çevresindeki figürleri de birer karikatür ya da araç olarak değil, gerçek birer insan olarak işlemiştir. Her karakter, hem kendi başına anlam taşır hem de Emma'nın trajik yolculuğuna ayna tutar.
Bu inceleme, romanın sekiz ana karakterini ayrı ayrı ele almaktadır: Emma Bovary, Charles Bovary, Rodolphe Boulanger, Léon Dupuis, Homais, Lheureux, Bournisien ile Berthe. Her karakter; psikolojik yapısı, toplumsal işlevi, diğer karakterlerle ilişkisi ve romandaki sembolik rolü açısından çözümlenmektedir.
1. EMMA BOVARY
Emma Bovary (doğumdan önce: Emma Rouault)
Rol: Başkişi / Protagonist | Arketip: Hayalperest — Tatminsiz Arzu
1.1. Genel Profil ve Köken
Emma, mütevazı bir çiftçinin kızı olarak dünyaya gelmiş; taşra burjuva hayatıyla romantik romanların aşıladığı hayaller arasında sıkışıp kalmıştır. Manastır eğitimi ona güzel sanatlar zevki ve dini duyarlılık kazandırmış; ancak asıl etkisini romanlar, şiirler ve minyatürler üzerinden bırakmıştır. Bu ikilem — kırsal gerçeklik ile kültürel idealizm — Emma'nın karakterinin temel gerilimini oluşturur.
1.2. Psikolojik Yapı
Emma'nın psikolojik portresi son derece katmanlıdır. Narsistik çizgiler, yüksek empati kapasitesizliği, anlık doyum arayışı ve kimlik istikrarsızlığı bir arada gözlemlenir. Lacan'cı terminolojiyle Emma, 'eksiklik' ile tanımlanan bir öznedir: arzu nesnesi hiçbir zaman gerçek nesneyle örtüşmez, tatmin daima ertelenir.
Bağlanma biçimi açısından Emma'nın ilişkileri, kaygılı-kaçıngan bir örüntü sergiler. Bir yandan yakınlığı şiddetle arzular, öte yandan gerçekleşen yakınlık onu
Kitabın arka kapak yazısını okuyunca o kadar ilgimi çekmişti ki merak edip okumadan olmaz dedim.
Bana göre az buçuk dilimin döndüğünce bende bıraktığı hislerle anlatılmak istenen ;rüyalar, bilinç ve yaşamın anlamı üzerine derin bir içsel sorgulama içeriyor. Ana karakter Hippolyte, zengin ama amaçsız bir gençken, gördüğü rahatsız edici rüyalar sayesinde bir dönüm noktasına geliyor: “Artık hayatını anlamak için rüyaları değil, rüyalarını anlamak için hayatı kullanmaya karar veriyor.”
Kitap, insanın iç dünyasını tersyüz eden, felsefi bir “anti-roman”. Yani klasik hikâye yapısından uzak; daha çok bilinç akışı, iç monologlar ve sembolik anlatımlarla ilerleyen bir eser.
Benim rüyalara dair okuduğum ilginç ve başarılı kitaplardan biriydi.Bukitapta rüyalar sadece gece görülen şeyler değil, bilincin altındaki hakikatleri ortaya çıkaran aynalar gibi. Karakterin mutlulukla uzlaşamaması, ironinin ve korkunun içinde sıkışması, aslında insanın kendi iç sesiyle hesaplaşmasını temsil ediyor.
Rüyalar, zihnin gölgesinde yankılanan hakikat parçaları. Bu kitap, düşleri bir kaçış değil, bir sorgulama alanı haline getiriyor. Mutlulukla uzlaşamayan bir insanın iç dünyası, bize kendi bilinç sınırlarımızı sorgulatıyor. Belki de uyanmak, rüyayı bitirmek değil; onu anlamakla başlıyor.
Susan Sontag’ın her bir cümlesi beni okurken içine çekti nasıl bu kadar iyi yazabildin ya dedim. Sevdim kafasını.
Reklam
Madam Bovary İncelemeAlıntı
Kitabı henüz bitirmedim fakat düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.okuycuya ilmek ilmek işlenmiş karakterler. Doktor Charles bovary’ nin eşi emmayı anlatıyor onun hırslarını ,çocuksu tavırlarını başlarda emmaya kızıyordum sahip olduklarının kıymetini bilmiyor.kendi yaşantısını hor görüyor diye fakat sonra charlesin ilgisizliği ,gamsızlığı ve kendi elleriyle başkasına itmesi ; aslında eşinin mutsuz olduğunu fark etmemesi beni emmayı haklı bulmaya teşvik etti. Şimdi daha iyi anlıyorum onu.Emma başlarda vikontu bulmaya çabalar sandım öyle olmadı ardından leonla yeni bir geleceğe adım atar diye düşündüm.belkide onu tutan vicdanıydı belki de evladı bilemiyorum fakat şimdi rodolphe ile birlikte olması ,aslında yanlış bu bunu biliyor .yinede onunla beraber mutlu olmak istiyor.diğer taraftan eczacıya sinir oldum charlesi emmayla beraber gaza getirdiler .vicdan azabı çekti başaramadı üzüldü .onunla beraber üzüldüm . hippolyte’ ye de çok üzüldüm yoktan yere bacağından oldu.umudu umutsuzluk oldu.kitabı bitirdim .radolphe o kadar iyi rol yaptıki bi ara kaçacaklarına inandım desem yeridir.daha sonra leonla olmasına da çok şaşırdım madam bovary sonunda hırslarının kurbanı oldu böylece kendi kendini tüketerek borç içinde öldü .belki dr charlesten boşansa anlardım onu ama o bırak eşini kendi çocuğunu bile gözü görmiycek kadar kördü.öldükten sonra bile charles onun borçlarını ödemeye devam etti.öyle üzüldüm ki doktora hele de mektupları bulduktan sonra .söylenecek o kadar söz var ki .hangisini söylesem bir diğeri eksik kalıyor o yüzden burda noktalıyorum .
Themiskyra'nın Kraliçeleri hakkında...Edebiyat
SPOİLERLI VE FARKLI BİR İNCELEME
Bu kitabın ve Yunan Kadınları serisinin kesinlikle hem yurtdışında hem de yurtiçinde daha popüler olması lazım.Çok güzeller(^.^)
Antik öykülerin yeniden anlatımı:Yunan Kadınları serisi. Ama bu kez anlatmalarına izin verilmemiş olanların anlatımı.
185.SAYFA HAKKINDA
Penthesilea kendini yoğun bir suçluluk duygusu içinde buluyor.Kız kardeşi Hippolyte'i geri dönmesi için ikna edememesinin,Themiskyra'ya ilk geldiklerinde Herkül,Theseus ve adamlarını öldürmeyişinin ve geçmişte aldığı bazı kararların suçluluğu bu.Aynı durum Hippolyte'te de yaşanıyor.İstese (yapabilse dememiz daha doğru olurdu keza her ne kadar gücü Theseus'u binlerce kez öldürmeye yetse de işin içine duyguları karıştığından bunu yapamadı) Theseus'u hemen geri gönderebilir,öldürebilirdi. Bu şansı ona Theseus vermişti ama o yine yapamadı. Ama bu onun güçsüz bir kadın olduğu anlamına asla gelmez. Bazen sadece kalbinin sesini dinleyebilmek yapılabilecek en zor şeydir. Ki Hippolyte de bu kararının bedelini ilerleyen zamanlarda ödeyecek gibi duruyor. Toparlayacak olursak; herkes hikayesinin istediği gibi gitmeyişinden yakınır ve keşkelerle boğuşur ama asıl unutulmaması gereken şudur: Bu Antik hikayede ,birçok diğer hikayede olduğu ve olacağı gibi hikayeler değiştirilemez ve onlar yaşanması gerektiği gibi yaşandığı için büyük ve anlatılmaya değer hikayeler olurlar.
Puan vermedi
Gustave Flaubert'in ilk eseri de olan #madambovary , Fransa'nın bir kasabasında doktor bir adamla evlenen Emma'nın tutkulu hayatını anlatıyor. Yaşadığı dönemi düşününce fazlaca cesur bir kadın. .
•Aslında Charles Bovary ile evlenmeyi çok isteyen Emma, evlendikten sonra bu düşüncesinin ne kadar yanlış olduğunu şu cümleleriyle anlatıyor:
"Charles'in sohbeti tıpkı bir kaldırım gibi dümdüz ve sıradandı. Bu kaldırımda ise herkesin ağzına sakız olmuş bazı düşünceler, insanda coşku, gülme ya da düş kurma isteği uyandırmaksızın bayağı kılıklarıyla geçip gidiyorlardı."
.
•Kocası Charles' e acıdım açıkcası ama bu kadar da kör olunmaz. En çok da uşak Hippolyte'ye üzüldüm. Bovary'nin aşk maceraları kitapta bolca anlatıldığı için ameliyat sahnelerinin kitaba bir nebze olsun heyecan kattığını düşünüyorum.
.
•Kadının tutkularının sayfalarca sürmesi sıkmadı desem yalan olur ama sırf bir ders alıyor mu, pişmanlık yaşıyor mu diye merakımdan tamamladım. Özetle; Emma, tatminsizliğinin, doyumsuzluğunun bedelini ağır ödedi. Kitabın birçok film uyarlaması da var; izlemek isterseniz...
.
.
Bu arada yazarla ilgili ilginç bir bilgi okudum. Madam Bovary eseri yayınlandığı dönem kitap, ahlaksızlık suçlamasıyla yasaklanmış ve yazara dava açılmış. Yargıç “namus cellâdı kadın”ın kim olduğunu sorduğunda, Flaubert, "Madam Bovary, c'est moi! (Madame Bovary benim!)” yanıtını vermiş. Zaten gençlik yıllarında da evli bir kadınla birlikte olan Flaubert'ten böyle bir eser çıkması hiç de şaşırtıcı değil...
Themıskyra’nın Kraliçeleri
Herkese merhaba!
Bugün sizlere mitolojik atmosferiyle büyüleyen bir kitapla geldim: Themıskyra’nın Kraliçeleri.
Savaş tanrısı Ares’in dört savaşçı kızı tarafından yönetilen “Themıskyra”, Amazon kadınlarının efsanesine konuk ediyor bizi. Erkeklerin olmadığı, yalnızca savaşçı kadınların hüküm sürdüğü bu toplumda Hippolyte ve Penthesilea adındaki iki kız kardeş, halklarına cesaretle liderlik ediyor. Babalarının onlara verdiği büyülü kemer, güçlerinin sembolü. Her şey, Herkül’ün bu kemeri almak üzere adaya gelmesiyle başlıyor. Onunla birlikte gelen Atina Prensi Theseus, hikâyeyi bambaşka bir yöne taşıyor.
Aşk, ihanet, savaş, fedakârlık, tanrılar ve insanlar… Bu kitap, Yunan mitolojisinin tüm ihtişamını barındırıyor. Hikâyesi kadar kapağı, baskı kalitesi ve anlatımı da çok başarılıydı. Yayın evine bu değerli kitap için teşekkür ederim. Tüm mitoloji severlere gönülden tavsiye ederim!
Kraliçe Hippolyte, Theseus’un inatçılığına gönlünü kaptırıyor. Gönüllü olarak onunla birlikte oluyor ama evlilik teklifini ve Atina’ya gitmeyi reddediyor. Bunun üzerine Theseus, içkisine bir şey katıp onu kaçırıyor. Atina’da kalede tutsak olmasa da kontrol altında tutuluyor. Bu vahşi Amazon kadına, Theseus dışında kimse yaklaşamıyor; hizmetkârlar bile ondan korkuyor. Günler geçtikçe kraliçe bulunduğu yere uyum sağlıyor. Hamile kaldıktan sonra ise sarayda geçirdiği günlerden keyif almaya başlıyor.
Kardeşleri bir gün gizlice saraya girip onu bulduklarında, ilk sordukları şey şu oluyor: Zorla mı kaçırıldı, yoksa isteyerek mi Amazon kadınlarını terk etti? İsteyerek olmadığını öğrenen kardeşi Penthesilea, onun yerine geçerek kraliçelik görevini üstlenip yurduna dönüyor.
Zaman içinde Hippolyte oğlunu doğuruyor. Asıl yıkım ise Theseus’un başka biriyle evlenmek
Reklam
Reklam