Bir şeylerin yalnızca bana ait olduğunu düşünmekten çoktan vazgeçtim.
On sekiz yaşından büyükler giremez Ralph! Efsanelerin esrarengiz kötülüklerinde trajik bir yanılsama, kutuplaşmış soytarılıklarda kurallara bağlı kalınan hezeyan, metalik hisler, gün batımını kovalayan el ele tutuşmuş beyaz entarili delikanlılar ve ormanı kaplayan çizik çizik bir flüt sesi: Entrika! Hepsi entrika! Bağımlılığı olmayan insan, sence hayatta mıdır Ralph?! Zaaflarına yenilmeyen canlı, huzurlu dolaşabilir mi yeryüzünü ?! Yeryüzü, huzura müsait mi Ralph?! George öldü Ralph! George öleli, üç aya yakın zaman geçti. Polis her yerde bizi arıyordur mutlaka
Reklam
Oğul!
Sen varacak yerin,
Dolamaç dolamaç yolları olur;
Atlı batıp çıkamaz,
Onun balçığı olur,
Ala yılan sökemez,
Onun ormanı olur;
Göğe omuz vuran,
Onun kalesi olur;
Göz dikip gönül alan,
Onun görklüsü olur;
Hay demeden baş getiren,
Onun cellâdı olur;
Omuzunda kalkan oynar,
Yavuz yerlere yeltendin, gitme dön!
Aksakallı babam, karıcık ananı ağlatma, dedi.
Kanturalı kızdı:
Ne söylersin, neler dersin, canım baba?
Bu kadarcık işten korkan yiğit mi olur?
Alp ere korku vermek ayıp olur;
Onun dolamaç dolamaç yollarını,
Tanrı korsa geceleyin dörtnal geçeyim;
Atlı batıp çıkamaz,
Onun balçığına kumlar döşeyeyim;
Ala yılan sökemez ormanını,
Çakmak çakıp oda vurayım;
Göğe omuz vuran kalelerini,
Tanrı korsa yapayım, yakayım;
Göz dikip gönül alan;
Görklüsünün boynunu öpeyim;
“Hisler biter, insanlar değişir, anlar anıya dönüşür, acı diner, mutluluk biter, gelen geçer, geçen gider. An olduğu yerde çakılı kalıp yanında gelmiyor ya insanın, en büyük ihanetidir bu zamanın. Kendinle başa çıkmak kendini görmezden gelmeye ve boş vermeye dönüştüğünde, senin de dönüştüğün şey ancak bir canavardır. Oradan oraya saldıran, bazen sadece duran, bazen donuklaşan, bazen çıldıran. Öfken kalbine hükmen mağlup olduğunda tüm ağaçların devrilir, köklerin acı acı sökülür toprağından. Yağan tüm yağmurların ahıdır dik tutmasını bir türlü beceremediğin ağaçlar. Yenilgi yenilmek isteyene yoktan bir sebeptir. Bir aslan gelir, evini yerle bir etmekle suçlayacak sanırsın seni, güler oysa; zaten mahvetmektir amacı onun da kralı olamadığı bir ormanı. Kuşlar son şarkısını söyleyemeden ölmüştür çoktan. Tüm güzelliklerin bir yün çirkinleştiği göğsünün tam ortasında kavrulur, senin derdin yine de bir manzarayı en güzel yerinden izlemektir.”
Sayfa 32 - Çerçeveletilmiş öfkeler, açılmış bavullar - Hazal Kebabci
