Fakat, o da ne? Istıraplar yenileniyor! Hayatın girdapvâri yollarında iniltiler ve şikayet sesleri duyuyorum. Bu arada bazı sevgili gölgeler beliriyor. Benden önce hayat sahnesinden çekilen ve dünyanın geçici saadetine aldanan o güzel insanları görür gibi oluyorum. Ruhların sessiz ve vakarla ülkesine karşı, içimde itiyadî bir hasret duyuyorum. Vücudumu bir ürperme sarıyor. Gözyaşlarıma hâkim olamıyorum. O katı ve hissiz kalbimin yumuşadığını hissediyorum. Sahip olduğum şeylerin benden uzaklaştığını görüyorum. Gözden kaybolanlar da benim için birer hakikat oluyor.
-Dedem diyor ki, atalarının adlarını, kim olduklarını unutanlar, kötülük yapmaktan utanmazlarmış. Çünkü o zaman insanın nasıl biri olduğunu ne çocukları bilirmiş ne de çocuklarının çocukları.