Reklam
İşler açıkça kötüleşiyordu, bunun için insanlar değişime gerçekten hazırdılar. Tam anlamıyla, kötü havadan, kimyasal maddelerle dolu yiyeceklerden, aptalca reklamlardan dolayı hasta düşüyorlardı. Gözlerini politikaya çevirdiler, çünkü eninde sonunda kendilerini korumalarının biricik yolu politikaydı.
Topraktan bizi ne katmanlarla ayırdığını bilmediğimiz asfaltın üzerinde yürümüyor olmak ya da canımız istediğinde göle atlayıp onlarca düzenlemeyle kısıtlı olmadan yunuslarla yüzmek, çocukken nasıl olurdu diye düşündüğüm bu tarz şeyler Ekotopya'daki insanların günlük hayatı. Doğa ile iç içe olmak, tüketimi azaltmak temel amaçları, ama hayata getirdikleri felsefe bu kapsamla sınırlı değil. Yaparken eğlenilmeyen iş yapmaya değer değildir düşüncesiyle her işi yavaş yavaş, birbirleriyle şakalaşarak ve severek yapıyorlar. İnsanlarla çevrili olup içten içe herkesin yalnız olması hissi onlarda yok çünkü herkes yapmacıksız iletişime açık, bütün Ekotopyalılar büyük bir ailenin parçası. Yazar böyle bir hayal dünyasının gerçek hayatta bir ülke olarak nasıl yaşatılabileceğini anlatmış. ABD'den ayrılarak kurdukları yeni ülkede, Ekotopyalıların buldukları çevreci çözümlerin yanı sıra bilim, politika, sanayi, eğitim gibi alanlardaki yaklaşımlarını açıklamış. Heyecansız bir kitap ama, çevre sorunlarından dolayı dünyanın geleceğinin umutsuz göründüğü gerçek hayattan uzaklaşıp umut veren alternatif bir senaryo okumakta insanı güçlendiren bir şeyler var denebilir.
Öykü kitapları okumayı sevmesem de, bir hayvan bakıcısının yapay zekaya sahip bir dijital varlığı yetiştirmesine ilişkin The Lifecycle of Software Objects öyküsünü çok merak ettiğim için almıştım bu kitabı. Bitirdikten sonra diyebilirim ki, içindeki dokuz öykünün hepsi çok ilginçti, yazar kısacık açıklamalarla bambaşka kurgu dünyalar oluşturmayı başarmış. Sanırım Ted Chiang bir dahi.
Kitabı iyi bir bilim kurgu olmanın ötesine taşıyan şey, teknolojinin insan -ve insan dışı varlıklar- üzerindeki etkisini inceleme şekli.
Örneğin, The Truth of Fact, the Truth of Feeling hikayesinde hafızanın değişken olmasının, yaşadığımız şeyleri tam olarak hatırlamamamızın kişiliğimiz üzerindeki etkisi anlatılıyor. Bir yandan her şeyin video kaydına alınabildiği bir yaşantıya, diğer yandan yazının kullanılmadığı bir kabileye göz atarak insan-düşünme-hafıza etkileşimi üzerinde düşünüyoruz. Anxiety is the Dizziness of Freedom öyküsünde ise paralel evrendeki versiyonlarımızın davranışlarının kendi ahlaki anlayışımızı nasıl değiştirebileceğini gözlemliyoruz.
Omphalos ile, tanrının varlığının kanıtlanabildiği ancak insanlığın evrenin merkezi olmadığının da kanıtlandığı bir dünyayı, What's Expected of Us ile özgür iradenin bir illüzyon olduğunun ortaya çıktığı bir dünyayı (hem de sadece 4 sayfa içinde) ziyaret ediyoruz.
The Merchant and the Alchemist's Gate ile ve kitaba da ismini veren harikulade hikaye Exhalation ile bilim kurgunun insani yönleri nasıl açığa çıkarabildiğini, mekanik yapıların ruha nasıl dokunabildiğini görüyoruz.
Kitapta sevmediğim tek öykü papağanların zeki olmasına ilişkin The Great Silence oldu. Diğer öyküler zihni genişleten ve soruların soğukluğu ile insaniyetin sıcaklığını aynı anda hissettirebilen türdendi. İnsaniyet, insani gibi kelimelerim daha iyi
Reklam