“Eğer yaşamak kelimesinin manası her şeyden mahrum olmak ve ıstırap çekmekse,her an küçülmek ve bunu nefsinde her lahza duymaksa,bir türlü aşamayacağı bir çemberin içinde durmadan çırpınmaksa,şüphesiz ben de,benimkiler de en derin şekilde yaşıyorduk.”
Kimseler görmesin diye, kimseler farkında olmasın diye, kendi karanlığımızı bile örtelim diye, başka gidecek hiçbir yerimiz yok diye bu dünyada, vakit yok diye, vicdanımız aydınlıkta körelmesin diye karanlık bir sokak arıyoruz.
Sanayi devrimi bitmediyse, kara kıtanın çocukları evlerine dönmediyse, Gazze’de sürtüp duran duvar,defolup kendi cehennemine dönmediyse,bu yılın yeni olduğu yaygarasını koparan kim?