Halide Edib'in kitaplarıyla tanışmam ortaokul zamanlarına denk gelir. Ama bu kitabını okumak için ne kadar geç kalmış olsam da en sevdiğim kitabı oldu. Gerek karakter betimlemeleri, gerek ruhsal çöküntüleri yansıtması ve duyguların naifliği kitabı sevdiren noktalardı. Günümüzdeki arkadaşa veya sevgiliye ihanet aşk adı altında o kadar meşrulaştırılıyor ki bu türde kitaplara ihtiyacımız olduğunu anlıyoruz. Bu kısımda spoiler vermek istemediğim için isim vermeden devam ediyorum. Arkadaşı için aşkından vazgeçen bir kadın, sevdiği kadın için fedakarlık yapsa bile kadın zaafı olan bir adam, dünyadaki belki de en iyi yürekli adamın başından geçenleri anlatıyor. Kitabı okursanız göreceksiniz aşık olduğu insanı başka kişilerde unutmaya çalışmak insanı ne ölçüde mutsuz eder ve zaman gerçekten her şeyin ilacı mıdır?
SPOİLER!!
Kitapla ilgili tek sevmediğim Zeyno'yu vefasız göstermeleri hep en doğrusunu yaptı sonunda da vefasızlık gösterdiğini düşünmüyorum. Hasan evet sevilmeyen bir karakter ama ben sadece acıdım. Ne aşkıyla ne de onsuz mutlu olabildi ama etrafındakilere de acıdan başka bir şey vermedi.