Bir takvim. Sararmış yaprağı yıllar öncesinin bir eylül gününe aitti. Öncesi yoktu, belli ki yaşanmış ve koparılmış. Sonrası ise, orada, duvarlardaydı işte. Yaşanmamış. Yaşamdan koparılmış. Öylece, belki umut ederek, belki umutsuzca beklemiş. Hüznü kan tadında. Rüzgarı yok.
#YanlışHikayeler #KadriÖztopçu
Şehrin yüksek binalardan birine çıkıp aşağıya bakıyorum, yüzlerce insan, bazen birbirlerinin yolunu keserek oradan oraya gidip geliyorlar... Ölümsüz gibi görünüyorlar." Nedir bu;? Kabus mu, Şenlik mi?" Arka arkaya bir sürü karşıt anlamlı sözcük geçiyor aklımdan. Eksilerie artıların birbirini götürmesi gibi kalabalığın da bir matematiği var. Sıradanlık bu olmalı: Bütün karşıtlar birbirini götürüyor. Başka ne söyleyebilirim ki size?
#BahardaYineGeliriz #BarışBıçakçı