Orhan Kemal ‘ in ağlayarak yazdım dediği kitabı ağlamadan okuyamayacak olan okurlara ;
Bu yazımda kitap hakkında yazmaktansa kitabın bana hissettirdiklerini yazmak istiyorum…
El kızı, kader böyleymiş diyip tüm yükü ve suçu kadere bırakanların kitabı..
Her bir düğümden sonra yok daha fazlasını okuyamayacağım dediğim bir kitap…
Kitap arkadaşımın olmasa yetti artık diyip yırtabilebileceğim bir kitap..
Bir insanın başına hiç mi güzel bir şey gelmez dedirtip , kitap kahramanı Avukat Nihat gibi düşündürmeye müsait bir kitap( okuyunca ne demek istediğini daha iyi anlayacaksınız :)
Bir solukta okunacak kadar akıcı, dipsiz kuyulara düşürecek kadar gerçek…
Peki okunmalı mı?
Solduracak ciğeriniz mevcutsa size kalmış bir karar sayın okur arkadaşlarım