Şilan Kaya ོ
@hopejourney
Sen içinde başkaldırma kurduyla doğmuşsun. Başka türlü yapamazsın. ~Yaşar Kemal
17 Temmuz 2004
10 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Bugün henüz on yaşındayken okuduğum kalbimi bıraktığım o kitabı anlatmaya geldim:Sol Ayağım
Bazı kitaplar biter ama etkisi bitmez ya sol ayağım tam öyle Christy’nin hayat mücadelesini okurken kendi dertlerimizin ne kadar lüks olduğunu fark ettim.Kitapta beni en çok vuran şey fiziksel engel değil, toplumun ‘bu çocuktan bir şey olmaz’ tavrıydı.Christy o duvarı sadece sol ayağıyla değil,muazzam iradesiyle yıktı geçti.
Pes etmek kelimesini lügatinden silmek isteyen kim varsa bu kitabı okusun.Zorlukla karşılaştığınızda aklınıza hep Christy ve o tebeşir tutan sol ayağı gelecek.Hayat size tek bir ihtimal bile bıraktıysa, o ihtimali sonuna kadar zorlayın.
Sol Ayağım 
Christy Brown
Sol Ayağım Christy Brown
Peyami Safa’nın bu kitabını okurken, o koridorların soğukluğunu sadece tenimde değil, ruhumda hissettim.Kitapta beni en çok sarsan şey, kahramanın bacağındaki o 'kemik veremi' değil; o bacağın onu hayattan, neşeden ve en önemlisi sevdiği kızdan, Nüzhet’ten koparmasıydı. İnsan bazen sadece bedeniyle değil, umutlarıyla da sakat kalabiliyormuş, onu anladım. O koğuşun kapısından içeri girdiğinizde dışarıdaki kuş sesleri kesiliyor, yerini sadece beyaz gömlekli adamların ciddi yüzlerine ve tıkırdayan sedye seslerine bırakıyor.
"Dokuzuncu Hariciye Koğuşu bana şunu öğretti: İnsanın en büyük ağrısı kemiğinde değil, umudundadır. O koridordaki isimsiz gencin bacağındaki sızı dindiğinde bile ruhundaki yara açık kaldı; çünkü o kapıdan içeri giren her doktor onun bedenine baktı ama kimse ruhuna dokunmadı.
Peyami Safa 
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında;
Yekpare, geniş bir anın
Parçalanmaz akışında.
— Ahmet Hamdi Tanpınar
Bir terzi titizliğiyle ayıklıyoruz hayatı,
Hangi anı darsa genişletiyoruz zihnimizde,
Hangi acı bolsa daraltıyoruz kalbimizde.
Ama biliyorsun, ne kadar dikersek dikelim,
Hep bir iğne deliği kadar ışık sızıyor içeriye,
O sızı hiç dinmiyor Ömür Hanım...