FELSEFEYİ TAKDİMİMDİR
(Felsefe Kitabı)
COMTE-SPONVILLE
12 Mart 1952 Paris doğumlu, Fransız eğitimci ve filozof COMTE-SPONVILLE tarafından yazılmış, felsefenin temel konuları üzerine görüşlerini yansıtan değerli bir eser. Eserini tüm okurlara takdim ediyor.
Savunduğu felsefi görüş daha çok Ateizm ve Materyalizm yönelimlidir.
Üslubundaki samimiyet, dilindeki şeffaflık sayesinde Felsefe hiç bu kadar yakınımızda olmamış gibi hissettiriyor.
Yazar kitapla felsefeyi ayağımıza kadar getiriyor.
Hem de ayağa düşürmeden...
Kitapta asıl yapılan işin özü, felsefenin değerini düşürmeden onu on iki temel kavramda sorgulamaktır: Ahlâk, Siyaset, Sevgi, Ölüm, Bilgi, Özgürlük, Tanrı, Ateizm, Sanat, Zaman, İnsan ve Bilgelik.
Her bir bölümde bir kavramı ele alan ve bu kavramların gündelik ve sözlük anlamlarını, tanımlarını, bunlar üzerine yorum yapan filozofları inceleyen kitap kavramların düşünsel planlarını bilgi ve yorum düzeyinde vererek samimi bir üslup yakalıyor.
Kitap hakkında yazarın görüşü şöyle:
“Felsefeyi Takdimimdir’’ eğer birilerinde felsefeyi daha yakından tanıma arzusu uyandırırsa, o zaman boşuna yazılmamış olacak.
Kitapta dikkatimi çeken bazı alıntıları aşağıya alıyorum. Kitabın içeriği ve yazarın üslubunu bunlardan hareketle tahmin edebilir ve kitabı bir an önce bulup okumak isteyebilirsiniz.
Alıntılar:
En ufak düşüncemiz bile, vücudumuzun, ruhumuzun, kültürümüzün izini taşır. İçimizdeki herhangi bir fikir; sınırlı, öznel, insanidir ve bu dedenle gerçekliğin bitmez tükenmez karmaşıklığına kesinlikle karşı gelemez.
Doğru ispatlar olabilir, ama bu da kesin değil. (Pascal)
Kanıtlar mı? Eğer kanıt olsaydı, inanca ihtiyacımız olur muydu? İspatlayabileceğimiz bir tanrı, hala bir tanrı olur muydu?
Bilmemek cehalettir; bir şeye inanma hakkı ondan kaynaklanamaz. Ya da
“Aptal olmamak, bilgeliğin başlangıcıdır.“
Horatius
Eserin yazarı Christoph Martin Wieland (1733-1813), Alman mütercim, şair ve de yazar. Mütercim olarak Shakespeare'in 22 tane oyununu Almancaya ilk defa çevirip yayımlamıştır. Kendisinin en mühim eseri ise okumuş olduğum Abderalılar romanıdır.
Abderalılar, ilk defa 1774 senesinde tefrika edilmeye başlanıyor ve kitap olarak da ilk baskısı 1781 senesinde yapılıyor. Abderalılar için felsefi unsurlar da içeren bir tarihî roman diyebiliriz. Zâten Wieland'ın kendisi de bu eseri için "Dahi İle Dar Kafalılar Üzerine Bir Felsefe Romanı" ifadesini kullanıyor
Abdera, malûm olduğu üzere bir Yunan antik şehridir. Milattan Önce 7. asırdan itibaren tarihî kayıtlarda yerini alıyor. Abdera halkının karakteri tarif edilirken öne çıkan özellikleri için şunlar söylenir: Çabuk parlayıp çabuk sönen, dar kafalı, dar görüşlü, çoğunluğun güldüğüne ağlayan ve çoğunluğun ağladığına gülen, tuhaf takıntıları olan, kendilerini akıllı zanneden, bilge biriyle karşılaştıklarında onu yermeye çalışan değişik bir millet.
Meselâ Abderalı bir düşünür olan Demokritos'un bunlardan çekmediği kalmıyor. Eserde de geçtiği üzere Demokritos, bu dar kafalara laf anlatamadığı için şehrin ücra bir yerine gidip orada yaşamaya çalışıyor ama Abderalılar kendisini orada da rahat bırakmayıp sık sık ziyaretine gelip tuhaf sorularla rahatsız etmeye devam ediyorlar. Hatta bu da yetmiyor ve devrin meşhur hekimi Hippokrates'i davet edip ondan Demokritos'u deli ilân etmesini bile istiyorlar.
İşte Wieland, bu eserinde, Abderalıları mizahi bir üslup ile hicvederek anlatıyor. Yazarın bu dar kafalı insanları psikolojik olarak tahlil edip, tasvir etmesi oldukça başarılı. Zâten metni okuduktan sonra da anlıyoruz ki aslında Abderalılar hâlâ yaşıyorlar ve onların neslinden
İlahi Komedya çoğu zaman “zor bir klasik” olarak anılır. Cehennem katları, sayılar, semboller, tarihsel göndermeler… Evet, bunların hepsi var ve zor. Açıkçası bu eseri anlamak için ön hazırlık olarak bir çok kitap okudum. Ama Dante’yi gerçekten okuduğunda şunu fark ediyorsun: Bu kitap bir edebiyat gösterisi değil; bir insanın içinden geçerken tuttuğu notlar.Dante bu eseri yazdığında sürgünde,yurdundan edilmiş, siyaseten yenilmiş ve dostlarını kaybetmiş biridir. Yani İlahi Komedya,hayatı dağılmış bir adamın içini döktüğü, kendi adalet ve inanç sistemine göre yazdığı bir eser demek yanlış olmaz.Belki bu yüzden bu kadar gerçek. Çünkü buradaki günahlar tüm insanlık için genel geçer günahlar.
Üç ana bölümden oluşur. Her bölüm 33 kantodur (Girişle beraber toplam 100). Şiir, "terza rima" denilen 3'lü uyak düzeniyle yazılmıştır. Bu, Hristiyanlıktaki Teslis (Üçleme:Baba-Oğul-Kutsal Ruh) inancını simgeler.
Kitabı okuduktan sonra birçok açıdan yorumlanışını okudum. Ben iki şekilde açıklamaya çalışacağım bu bilgiler doğrultusunda. Birincisi kitabın normal akış şekilini( Bir nevi özeti), ikincisi de psikolojik yönünü.
Eser, ruhun günahtan arınışını simgeleyen üç ana bölümden oluşur:
1-CEHENNNEM:
Cehennem huni şeklindedir ve dokuz katlıdır. Her günah için ayrı bir kat vardır.Dante, rehberi Romalı şair Virgilius (Ortaçağ’da aklın sembolü sayılır.)ile yerin dibine iner. Burada günahkarların işledikleri suçlara göre sonsuza dek nasıl cezalandırıldıklarını görür ve bizlere aktarır.
1.kat:VAFTİZ EDİLMEMİŞLER VE ERDEMLİ PAGANLAR:Burda fiziksel bir acı yoktur fakat, Tanrıyı göremeyecek olmanın hüznü ve özlemi içindedirler.Buradakiler kötü insanlar değillerdir, sadece Hristiyanlık öncesi yaşadıkları için vaftiz edilmemişlerdir.
Heredot, Homeros, Horatius, Ovidius gibi şairler,Sokrates,
Puan vermedi·378 syf.··
Beğendi
·2020 53. kitabı
·39 günde okudu
·Okunma: 09 Eylül 2020 00:00
Gaius Valerius Catullus (İ.Ö. 87-54): İskenderiye şiir akımını benimsemiş Romalı lirik şair.
Yapıtında insan ruhunun birbirine karşıt duygularını, sevgiyi ve nefreti, yakıp kavuran aşk acılarını, tutkuları, eşcinsel ilişkileri rahat ve yalın bir dille yansıtması, hem antikçağın hem de günümüz Batı edebiyatının vazgeçilmez şairi olarak ünlenmesine yol açmıştır.
Şiirlerinde sevdiklerini övmekten, sevmediklerini ise (bu ünlü bir devlet adamı bile olsa) doludizgin yermekten kaçınmayan Catullus, Lesbia'ya olan aşkını dile getirdiği dizeleriyle ölümsüzleşmiştir.
Catullus kendisinden sonra gelen Augustus çağı şairlerinden Horatius ve Vergilius'u etkilemiş, Propertius'un şiir sanatına olumlu bir yön vermiş, epigramlarıyla Gümüş Çağı şairlerinden Martialis'in büyük övgüsünü 
Catullus kazanmıştır.
XX. yüzyılda ondan etkilenen şairlerin başlıcaları Ezra Pound ve Thomas Wolf ‘tur.
Catullus kazanmıştır.
XX. yüzyılda ondan etkilenen şairlerin başlıcaları Ezra Pound ve Thomas Wolf ‘tur.
Kitabı okumadan kitaba hakim olabilecek bilgiler içerir.
İlahi Komedya çoğu zaman “zor bir klasik” olarak anılır. Cehennem katları, sayılar, semboller, tarihsel göndermeler… Evet, bunların hepsi var ve zor. Açıkçası bu eseri anlamak için ön hazırlık olarak bir çok kitap okudum. Ama Dante’yi gerçekten okuduğunda şunu fark ediyorsun: Bu kitap bir edebiyat gösterisi değil; bir insanın içinden geçerken tuttuğu notlar.Dante bu eseri yazdığında sürgünde,yurdundan edilmiş, siyaseten yenilmiş ve dostlarını kaybetmiş biridir. Yani İlahi Komedya,hayatı dağılmış bir adamın içini döktüğü, kendi adalet ve inanç sistemine göre yazdığı bir eser demek yanlış olmaz.Belki bu yüzden bu kadar gerçek. Çünkü buradaki günahlar tüm insanlık için genel geçer günahlar.
Üç ana bölümden oluşur. Her bölüm 33 kantodur (Girişle beraber toplam 100). Şiir, "terza rima" denilen 3'lü uyak düzeniyle yazılmıştır. Bu, Hristiyanlıktaki Teslis (Üçleme:Baba-Oğul-Kutsal Ruh) inancını simgeler.
Kitabı okuduktan sonra birçok açıdan yorumlanışını okudum. Ben iki şekilde açıklamaya çalışacağım bu bilgiler doğrultusunda. Birincisi kitabın normal akış şekilini( Bir nevi özeti), ikincisi de psikolojik yönünü.
Eser, ruhun günahtan arınışını simgeleyen üç ana bölümden oluşur:
1-CEHENNNEM:
Cehennem huni şeklindedir ve dokuz katlıdır. Her günah için ayrı bir kat vardır.Dante, rehberi Romalı şair Virgilius (Ortaçağ’da aklın sembolü sayılır.)ile yerin dibine iner. Burada günahkarların işledikleri suçlara göre sonsuza dek nasıl cezalandırıldıklarını görür ve bizlere aktarır.
1.kat:VAFTİZ EDİLMEMİŞLER VE ERDEMLİ PAGANLAR:Burda fiziksel bir acı yoktur fakat, Tanrıyı göremeyecek olmanın hüznü ve özlemi içindedirler.Buradakiler kötü insanlar değillerdir, sadece Hristiyanlık öncesi yaşadıkları için vaftiz edilmemişlerdir.
Heredot, Homeros, Horatius, Ovidius gibi şairler,Sokrates,
Horatius, (MÖ 65 - MÖ 8) Augustus devrinde yaşamış Roma'lı şair.
Okumuş olduğum kitap Horatius'un bazı şiirleri, mektupları ve hicivlerinden oluşuyor. Eser, Fransızca bir baskıdan tercüme edilmiş ve tercümenin sahibi ise Yakup Kadri Karaosmanoğlu. Bu sebeple tercüme gayet iyiydi.
Horatius'un düşüncelerinde öne çıkan hikmetleri şu şekilde özetleyebilirim:
* Cimrilik en kötü şeylerden biridir.
* Aşırı mal ve para biriktirmek beyhude bir uğraştır.
* Fazilet sahibi olmak en büyük zenginliktir.
* Zevk ancak iffet çatısı altında güzeldir.
* En mühim an yaşadığın bugündür. Yarını çok fazla düşünme.
* En büyük ıstıraplar kendi hatalarından gelir.
* Başkalarının değil kendi kusurların ile meşgul ol.
* Soylu bir aileden gelmen seni soylu yapmaz,esas olan senin ne olduğundur.
* Az ile geçin,senin olmayana gözünü dikme.
* Mutlak yaşayacağın ölümü unutma.
* Öfke bir deliliktir.
* Çocuğun ruhunu küçükken beslemelidir.
* Para bizim hizmetkârımız olmalıdır, biz paranın kölesi olmamalıyız.
* Sağlığın en büyük servetindir.
* Ancak iyi düşünmesini bilenler iyi yazabilirler.
Son olarak şunu söylemeliyim; okumuş olduğum baskı 1931 yılına aitti. Tam 94 yıl geçmiş üstünden. Kimbilir kimler okudu bugüne kadar. Bu da ayrıca bir kıymet oldu benim için.
Herkese faydalı okumalar dilerim.
Ode'ler - Epod'lar - Hicviyeler - NamelerHoratius · Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları · 193111 okunma