Romanı çok kötü bulmadım ama daha iyi bekliyordum açıkçası. Ahmet Celâl karakterini severim gibi gelmişti ilk sayfalarda ama çok da sevdiğim bir karakter olmadı. Başkasının sözlüsüne bakmasını hoş bulmadım en başta.
Köydekilere acıyordu ama onların yanına sığınmıştı Ahmet Celâl. Sağ kolunu savaşta kaybetmesi çok üzücü ancak Ahmet Celâl'e göre cahillik bir uzvunu kaybetmekten daha acınası bir durumdu. Belki de haklıydı ama köylüler de öyle yetişmiş, suçları yok ki... Fırsat verildi de onlar mı değerlendirmedi sanki.
Kitabın finalini de pek sevemedim. Hikaye pat diye bitmiş gibi geldi bana.
Yüzen Cami
İçinde yaşadığım peygamberler şehri Şanlıurfa’yı anlatan güzel bir kitaptı. Tam olarak çocukların sıkılmadan okuyabileceği, fazlaca ayrıntı içermediğinden akılda kalabilecek hoş bir hikaye olmuş. İlkokul düzeyindeki kitapsever miniklere tavsiye edilir:)
Reklam
Spoiii
Yine bir Rita Hunter kitabı olan Aşkın Ateşi ile karşınızdayım.
Bu inceleme kitaptan çok başkarakterimiz Adrian'ın incelemesi olacak. Çünkü kitabı sadece Isabel'in gözünden okusaydık, kendisinden oldukça nefret edebilirdik. Gerçi bu haliyle de kendini pek sevdirebildiğini söyleyemem.
Öncelikle aynı anda üç farklı kadına karşı şehvet hissetmesi, uçkuruna oldukça düşkün bir beyefendi olduğunu gösteriyor. Sonrasında ise Isabel'e sahip olabilmek için intikamını bahane etmesi cabası. Isabel karşı çıkmasaydı büyük ihtimalle onunla evlenmeyi değil, metresi olmasını teklif edecekti. Neyse ki böyle bir teklif gelmedi.
Bir de eski karısı Eleonora'ya duyduğu aşk meselesi var. Sevdiğin insanı kaybetmek kolay değil, bunu anlıyorum. Ancak Isabel'e "Sen onunla kıyaslanamazsın" demesi hiç hoş değildi. Evet, söyledikten sonra pişman oluyor ama özür dilemeyi akıl etmiyor. Üstelik Isabel'i sevdiğini fark ettiği hâlde bunu söylemek için sayfalarca bekliyor. Konuş artık be adam!
Bir noktadan sonra Isabel de işleri biraz fazla uzattı. Genel olarak kötü bir kitap değildi ancak olaylar gereğinden fazla uzatılmıştı. Okurken kendimi sanki sezonlarca süren bir dizi izliyormuş gibi hissettim.
Yine de tarihi aşk romanlarını seviyorsanız kitaba bir şans verebilirsiniz.
꧁ঔৣ☬ ĐɄⱤɄ₥₳Vłł~♡~₭łⱫłⱠ ₲Ɇ₵Ɇ ☬ঔৣ꧂
Selamlar, bugün sizlere evrenine bayıldığım bir serinin ilk kitabı #kızılgece ile geldim. @_durumavii kalemini zaten çok seviyorum bu seri ise beni benden aldı. Benim seriyi ilk okumam bu güzel baskısı ile okumak ayrıca mutlu etti. Nefretten aşka,zorunlu birliktelik rahatlıkla diyebiliriz. Rozelin'in :)) bitmeyen itirazlarını dikkate alınca kesinlikle zorunlu birliktelik!! Ama haklı şimdi, kimsenin de, "ya tamam hadi öyle olsun" diyeceği bir durumda değil! Bence yinede en büyük şansı bu evrene düştükten Lenoran dan sonra Kimpras a geçmesi oldu. Kimpras Lideri Biran Nuh ve kız kardeşi Perla, Mirel, Efraim ve Mestan bence ona fazlasıyla yardımcı da oldular. (Ah bazıları tam nefretlik onları okurken tanırsınız.)Tabii önce keşke Rozelin i kaçırmamış olsalardı! Biliyorum şimdi diyeceksiniz, "Sen ne diyorsun?" Nasıl ve niye kaçırdılar? Bambaşka bir evren, detaylı bir kurgu çok fazla gizem ve bilinmeyen var!
Ama bir baklava sahnesi vardı ki ben ona bayıldım:) Kıyamam ya.. Ben kesinlikle Biran Nuh tarafıyım bu net!
Bir yerde durmam lazım:)) Hadi şimdi sizler için kısaca konusuna geçelim.
Rosalin Demir, İzmir'de yaşayan beş kardeşli, kalabalık ve mutlu bir ailede genç kız. Üniversite okuyor ve babasının yakında geçirdiği bir kazanın sonucu çalışamaması sebebiyle bir yandan okuyup bir yandan çalışıyor. Ama bu geniş aile için asla yeterli gelmiyor. Tam bu esnada arkadaşı Gupse'nin bahsettiği bir vakıftan yardım alabileceğini düşünerek gitmesi ile olaylar başlıyor.
Safornikon Vakfı ilk anda bile içine sinmese de vakfın ondan beklentisi sadece kan vermesiydi, ne olabilir ki; diye düşünerek kabul etti. Fakat ertesi gün geç bir saatte acil kana ihtiyaçları olduğunu belirten bir telefonla Safornikon Vakfı'na giden Rosalin vakıfta ne olduğunu anlamadan
Şairler; hayatın ve acının söz ustalarıEdebiyat
Her şiirle eski bir acıyı kanatlandırmaya yürek yeter mi?
Okurken çoğu yerde, damla damla yaralarımızın üstüne basıyor yazar. Hayır! Geçip gitmiyor, duruyor dinliyor.. acılar bir bir dökülüyor ve hoopp! Bir başka sayfa, başka bir eski defter!
Okurken gerçekten söylendim arada, serzenişte bulundum. Herkesin mı yarası aynıydı yoksa şairlerin acıklı mısraları mı her yaraya dokunuyordu? Bilemedim..
Sonsuzdan bir önceki.. sonrasında bitecek sanki.. herşey bir anda buhar olup uçacakcasına.. en çok mısralarına mısra eklediğim şiir kitaplarından biri oldu :)
Kısa, güzel ve özdü. Açık dili ile birçok kişinin okuyacağı ve duygulanacağı hoş bir şiir kitabı, yazar 
Yasin Güven Beyefendinin kalemine, gönlüne sağlık..
Şiirlerle kalın.. Selâmetle..
Yasin Güven Beyefendinin kalemine, gönlüne sağlık..
Şiirlerle kalın.. Selâmetle..
Tuğba Saydam'ın 
Çiçek İzleri kitabı ilk bakışta aşk romanı gibi görünse de, aslında bizi bekleyen kitap içinde bir kitap oluyor. Derinleşen katmanların arasında kimlik, aidiyet ve hafıza sorunları ile karşılaşıyoruz.
Hikaye, karakterimizin elindeki "Hayallerin Peşinde" adlı kitabı bankta oturan bir edebiyat öğretmenine vermesi ile başlıyor. Sonrada bu karakterin hüzünlü ama aşkı ile mutlu hissettiğimiz hikayesini okumaya başlıyoruz. Tam bu noktada hep şu ikilemi yaşatıyor yazar size; "Hangisi kurgu, hangisi gerçek?"
Kitapta en sevdiğim nokta metin içinde metin okumamız oldu. Hatta en sonunda bu edebiyat öğretmeninin yazarımız, yayınevinin Metinlerarası olması, bahsettiğim o hangisi gerçek kısmında insanın kafasını karıştıran yegane yer. Ayrıca karakterlerin psikolojik tahlillerinin derin duygu anlatımları ile verilmesi çok yerinde olmuş. Ancak dil olarak yer yer şiirsel anlatıma oldukça kayıyor, bu okuma duruma alışkın olmayan okurlar için bu durum okuma hızını kesebilir diye düşünüyorum.
Çağdaş türk edebiyatına önemli bir katkı olduğunu düşünüyorum. Yazarın diğer iki kitabını da okumuş biri olarak, özelikle farklı tarzları denemesi çok hoş. Çok daha iyi metinlerini bizlerle buluşturacağına inanıyorum.
Reklam
Reklam