Bekarım öyle kalmaya da kararlıyım.
Sevgiliye vs ayıracak vaktim de gayretim de hevesimde yok.
İki satır okuyup ömrümü dolduruyorum.
Takip edeni takip ederim.
Takipçi kasmak meselesi değil
Prensip ve iletişim meselesi
Acaba ömrümün bu evresinde tüm sosyal mecra ile ve teknoloji ile topyekun bağımı kesip, kalp atışlarımı duyabileceğim kadar sessiz bir döneme mi girmeliyim?
Fikriniz ne?