Benim Rabb-i Rahîmim dünyayı bana bir hane yaptı. Ay ve güneşi o haneme bir lâmba; ve baharı, bir deste gül; ve yazı, bir sofra-i nimet; ve hayvanı bana hizmetkâr yaptı. Ve nebâtâtı o hanemin ziynetli levazımatı yapmıştır.
Rasulüllâh (sallâllâhu aleyhi ve sellem) nerede olursa olsun velev ki kendisine veya ashabına zararı dokunacak olsun, yine de her yerde hakkı icrâ ederdi.
Rasulüllâh (sallallahu aleyhi ve sellem) kimsenin sözünü kesmezdi.
Bir kimse O’na karşı eziyet gerektiren bir muamele yapsa da, O ne sözle, ne de başka bir davranışla kimseye kaba bir davranışta bulunmazdı.
Bir kişinin mâzereti geçersiz olsa bile, Rasulüllâh ( sallallahu aleyhi ve sellem) özür dileyenin mâzeretini kabul ederdi.