Yıllardır çeşitli filmlere, dizilere, şarkılara ve nice sanat eserine ilham vermiş, hatta ‘jekyll and hyde’ olarak ingilizce’ye yeni bir ifade kazandırmış bu eseri okumaya çok hevesli başladım. Başlarda sanırım kendi kendime bir beklenti yarattığım için odaklanmakta zorlandım fakat bu kaygımı bıraktıktan sonra bu gizemin içine rahatlıkla çekildim. Okudukça okutan ve merakı katlayan bir eser oldu benim için; kitaptaki en büyük gizemin kapaktaki illüstrasyonda ifşa edilmesine rağmen ( İş bankası keşke daha farklı bir kapak seçseymiş.) Zaten bu olduğu için kitap içeriğini, keyfi yazdığım bu incelemede bir de ben ifşalamayacağım. Psikolojik öğelerle harmanlanmış bu eserin mutlaka herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum. Bir süre bu kitap hakkındaki yazılarda gezineceğim sanırım.
Ve dip not: küçük bir anma töreni edasında ozzy ozbourne - my jekyll doesn’t hide dinleyerek kitap kapatıldı.