Düşüncenin devinimi, düşünen kişinin devinmesidir
ancak - onunla gerçekleşebilir ancak:
Yerleşik kişinin düşünceleri de durağan olur.
Çünkü, içinde yeniye yer bırakmayan
bir 'düzenliliği' yaşayan kişi, aslında,
üst anlamda bir düzensizlik yaşıyordur
-içinde yeniye yer tanımayan bir 'düzen',
eskinin düzensiz karışımlarından başka bir
yere ulaşamaz.
Her an aykırıyı, aykırıyı, yeni yaşayan kişi,
düzenli bir yaşam yaşıyordur.
İnsanlar ne sanıyorlar ki 'düzen'i
-kendi dar,çarpık açılarından bakarak:
sabah-akşam, gidiş-gelişlerini 'düzenleyen'
bir 'seyrüsefer nizamnamesi' mi?! - Oysa,
asıl düzen, düzensizlikten çıkarak
düzene ulaşmağa çabalayan bir düzenleme
uğraşısında bulunabilir ancak.
Kişi, kendini, kurmadan önce, hep, çözmek zorundadır:
"çözmek" ve "çöz-mek" zorunda...
Kişi ancak çözülebiliyorsa, kurulabilir.
Kişi, çözülüp, yeniden kurulandır.