Tarix boyunca insanların əksəriyyəti müharibələrə təbii hadisə kimi baxıb, sülh isə kövrək və müvəqqəti bir hal kimi qiymətləndirilib. Beynəlxalq münasibətlər meşə qanunları ilə nizamlanırdı və buna görə də, iki dövlət arasında sülh olsa belə, müharibə həmişə bir variant kimi qalırdı. Məsələn, 1913-cü ildə Almaniya ilə Fransa sülh içində yaşasalar da, 1914-cü ildə bir-birinin boğazından yapışa biləcəklərini hamı bilirdi. Siyasətçilər, generallar, biznesmenlər və sadə vətəndaşlar gələcəyə dair planlar qurarkən müharibəyə həmişə yer saxlayırdılar.
Qədim aqrar cəmiyyətlərdə ölümün təxminən 15 faizi insanlar arasındakı zorakılıq üzündən baş verirdisə, 20-ci əsrdə ölüm hallarının sadəcə 5 faizinin, 21-ci əsrdə isə cəmi 1 faizinin səbəbi zorakılıq idi. 2012-ci ildə dünyada təxminən 56 milyon insan həlak olub, ondan 620 mini zorakılıq üzündən (120 min müharibələrdə, 500 min cinayətlər nəticəsində) həyatını itirib. Amma 800 min insan intihar edib, 1,5 milyon insan isə şəkər xəstəliyindən dünyasını dəyişib. Görünür, indi şəkər barıtdan daha təhlükəlidir.