Güneşli günler, sıcak geceler parlayıp söndüler, bülbüller öttü, kuru otlar güzel kokular yaydı. Hatırlaması tatlı ve hoş olan bu güzel günler herkeste olduğu gibi bende de çarçabuk, hiçbir iz bırakmadan geçtiler, değerleri bilinmeden sis gibi silinip gittiler... Hani nerede o günler?
"... Uzmanlık eğitimi veren okulları bitirenler işsiz kalıyor ya da uzmanlık alanları ile hiç ilgisi olmayan memuriyetleri işgal ediyorlar. Bu nedenle bizde yüksek fen okulları şimdilik verimli iş görmüyor."
Evcil hayvanlar, çocukların yaşamlarında ve deneyimlerinde güç fark edilen, ama kuşkusuz olumlu bir rol oynarlar. İçimizden kim, kuvvetli fakat âlicehap köpekleri, avare finoları; esaret altına girince ölen kuşları, kalın kafalı mağrur hindileri, eğlence olsun diye kuyruklarına bastığımız, canlarını yaktığımız zaman bizden af dileyen ihtiyar ve hâlim selim kedileri hatırlamaz. Hatta bazen bana öyle gelir ki evcil hayvanlarımızda olan sabır ve tahammül, sadakat, bağışlayıcılık ve merhamet, samimiyet gibi meziyetler çocuğun belleğine kuru ve solgun yüzlü öğretmenin öğütlerinden veya suyun hidrojen ile oksijenden oluştuğunu kanıtlamaya çalışan eğitmenlerin belirsiz tekerlemelerinden daha güçlü ve olumlu izler bırakır.