Kapkaranlık ve bölünmez bir kabusun içine hapsedilmiş gibiydim, uyanmak ve bu çelişik duyguların karmaşasından kurtulup tüm bunların bir izahını yapmak için çırpınıyordum.
Artık daha fazla yazamam... kafamın içi çok bulanık... her yerim ağrıyor, ateşim var... öyle sanıyorum ki, hemen uzanmak zorunda kalacağım. Belki de her şey çabuk olup biter, belki de bir defa olsun kader bana iyi davranır. Artık yazamıyorum. Elveda sevgilim, elveda, sana teşekkür ederim... Her şey olduğu şekliyle iyiydi, her şeye rağmen... Bu yüzden sana son nefesime kadar teşekkür etmek istiyorum.