Zamansız
Umut Dikici tarafından yazılan ve @ikinciadamyayinevi tarafından yayımlanan, son zamanlarda okuduğum en iyi yerli romanlardan biri ile karşınızdayım:"Zamansız"
442 sayfa bir kitap bu kadar mı hızlı okutur kendini,bu kadar mı güzel bir kurgu olur? Gerek betimlemeler gerekse olay örgüsü öyle güzel, öylesine içine çekiyor ki romanın bittiğine üzülüyorsunuz. Gerçekten muazzam bir kurgu olmuş. O halde birazda konusundan bahsedelim:
Peri en yakın arkadaşı Ayşegül ile ramazan ayında, yazın kavurucu sıcağında gezerlerken Ayşegül bir mağazaya girer. Peri ise bir banka oturur ve onu beklemeye başlar. Bankın hemen önünde bir mabet dikkatini çeker.Mabet eskiden denizin ortasında bulunurmuş.80'li yıllarda denizin doldurdulmasıyla mabet olarak kalmış. Peri tam bu mabetin önünde bayılır. Etrafındaki insanlar panikle Peri'nin yanına gelir ve Peri'yi uyandırmaya çalışırlar. Peri zor da olsa uyanmıştır ama bu işte bir tuhaflık vardır. Çünkü Peri gözünü 1951 yılında açmıştır. Çok korkunç bir şekilde soluğu hastanede alır. Olup biteni anlamaya çalışan Peri 'nin annesi ve babasının adı aynıdır ama kişiler farklıdır. En yakın arkadaşı yine Ayşegüldür ama bedenler farklıdır. Yani gerçekten korkunç bir şey düşününce bayılıyorsunuz ve gözünüzü 1951 yılında açıyorsunuz. Peri bir rüyada olduğunu düşünür. Elbet bu rüyadan uyanacağım der. Doktor Ruhi bey de ona madem bir rüyadasın anım tadını çıkar der.
Kendini 1951 yılına adapte etmeye çalışan Peri aslında bu yılların harika yıllar olduğunu düşünmeye başlar. Eski İstanbul çok daha güzeldir,insanlar çok daha sıcakkanlıdır, yemekler bile daha lezzetli gelmeye başlar. Ve burada Orhan isminde birine aşık olur. Bu yıllara adapte olan Peri bu sefer de kendi yılına, kendi şehrine bir gün döneceği gerçeğini düşünceEdebiyat & Roman
Umut Dikici tarafından yazılan ve @ikinciadamyayinevi tarafından yayımlanan, son zamanlarda okuduğum en iyi yerli romanlardan biri ile karşınızdayım:"Zamansız"
442 sayfa bir kitap bu kadar mı hızlı okutur kendini,bu kadar mı güzel bir kurgu olur? Gerek betimlemeler gerekse olay örgüsü öyle güzel, öylesine içine çekiyor ki romanın bittiğine üzülüyorsunuz. Gerçekten muazzam bir kurgu olmuş. O halde birazda konusundan bahsedelim:
Peri en yakın arkadaşı Ayşegül ile ramazan ayında, yazın kavurucu sıcağında gezerlerken Ayşegül bir mağazaya girer. Peri ise bir banka oturur ve onu beklemeye başlar. Bankın hemen önünde bir mabet dikkatini çeker.Mabet eskiden denizin ortasında bulunurmuş.80'li yıllarda denizin doldurdulmasıyla mabet olarak kalmış. Peri tam bu mabetin önünde bayılır. Etrafındaki insanlar panikle Peri'nin yanına gelir ve Peri'yi uyandırmaya çalışırlar. Peri zor da olsa uyanmıştır ama bu işte bir tuhaflık vardır. Çünkü Peri gözünü 1951 yılında açmıştır. Çok korkunç bir şekilde soluğu hastanede alır. Olup biteni anlamaya çalışan Peri 'nin annesi ve babasının adı aynıdır ama kişiler farklıdır. En yakın arkadaşı yine Ayşegüldür ama bedenler farklıdır. Yani gerçekten korkunç bir şey düşününce bayılıyorsunuz ve gözünüzü 1951 yılında açıyorsunuz. Peri bir rüyada olduğunu düşünür. Elbet bu rüyadan uyanacağım der. Doktor Ruhi bey de ona madem bir rüyadasın anım tadını çıkar der.
Kendini 1951 yılına adapte etmeye çalışan Peri aslında bu yılların harika yıllar olduğunu düşünmeye başlar. Eski İstanbul çok daha güzeldir,insanlar çok daha sıcakkanlıdır, yemekler bile daha lezzetli gelmeye başlar. Ve burada Orhan isminde birine aşık olur. Bu yıllara adapte olan Peri bu sefer de kendi yılına, kendi şehrine bir gün döneceği gerçeğini düşünce
Merhaba arkadaşlar. Mutlu bir pazar günü diliyorum hepimize. Halil Cibran okuma serimizi burada sonlandırıyoruz. Bu süreçte okumamıza eşlik eden, Halil Cibran isteyen herkese sonsuz teşekkür ederiz. Bu vesileyle okumuş ve okutmuş olduk.
Bütün Eserleri serisini okurken yazarın, bu kısmı yeniden kitap olarak okuyacağımı söylemiştim ve kapanışı bu kitapla yapmak benim adıma olumlu bir durum oldu. 64 sayfalık kısa, şiir tadında bir kitap olduğunu belirtelim. Tanrıların bile birleştiği konunun ‘Aşk’ olduğunu burada da söyleyelim. Artık aşk deyince aklınıza ne geliyorsa ona aşıksınız dememize gerek var mı? Kimi için bu bir yemek, araba, eşya, insan herhangi bir varlık olabilir. Tek bir unsura indirgememek gerek bence.
Diğer yandan yazarın bağladığı AŞK temasında ise bunlar yok akla en çok gelen anlamı var. Eğer bu anlam birileri için gerçekten de bir anlam ifade ediyorsa onların daha çok hoşuna gidecektir. Birileri için de yine bir anlam ifade ediyor ama acıyı ve çaresizliği çağrıştırıyorsa onlar için pek de kitapta övüldüğü gibi olmayabilir. Yine finali okuyucuya bırakılan bir eser olduğunu da bu vesileyle belirtelim.
Her zaman olduğu gibi diğer incelemelerimizi de buraya ek yaparak devam edelim:
#31375495
#127050021
#34210040
#34236366
#126871365
#126890773
#126939810
#126965200
#32928325
#216256538
#234994615
Hemen akabinde yazarın hangi kitaplarını okumuşuz, hangi kitaplarını listelemişiz bunu da ekleyelim ve incelememizi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Merhaba arkadaşlar. Mutlu akşamlar ve mutlu bir hafta sonu akşamı dilerim hepimize. Baskılarda içerik yani içindeki hikayeler değişkenlik gösterebilir. Doğduğu zaman babasını, çocuk yaşta annesini kaybedip yoksul bir komşunun evine sığınan MARTHA bizim ilk hikayemiz. Bunun yanında benim baskı Çağların Tozu ve Ebedi Ateş ile Yuhanna ve Kaçık hikayelerini içeriyor. Bazı baskılara 4 hikaye eklenmiş o yüzden farklılık gösterebilir dedim. Tabi her hikaye kendince bir anlatım yapıyor ve buna göre anlamları da var, anlamamız gerekenler de var. Ayrıca yazarın yaşadığı dönem nasıl bir haksızlık ve düzenbazlık dönemiyse bazen hikayeyi bile bırakıp bu sisteme ve hiyerarşiye ağzına geleni sayıp sövüyor yazar. Haklı da. Neden birileri hak ettiği halde hiç hak etmeyen ve çabalamayan başkaları onların olması gereken yere gelsin ki? Hak edene hakkını vermek gerekmez mi? Lakin dünyamızın da düzeni böyle. Tıpkı çocukken bütün dünyayı kurtarma hayalleri kuran çocukların değil hayalleri, yaşadığı hayatları biraz iyi gitsin diye çabalayarak ömrünü geçirmelerinden daha farklı değil bu durum aslında.
Diğer yandan daha evvel de bahsetmiştim. Bazen görüyorum bizim ülkede de kameraya çekiyorlar bu tebliğ yapanlar var. Yani kendi inancı olan dini başka insanlara da anlatmaya çalışan dindarlar diyebiliriz bunlara. Tabi, bazen ölçüyü kaçırdıklarını da kabul edeceğiz. Tek taraflı bir anlatım yapmayacağız. Hristiyanlıkta da bunun adının Misyonerlik olduğuna değinmiştik. Bizde yapılan ve Tebliğ adıyla bilinen bu olay hak din denen yani kutsal olan 4 kitapta da var olan bir meseledir. Tevrat, Zebur, İncil ve Kuran’a inanan insanlar farklı isimler altında bu Tebliğ olayına ehemmiyet verir ve bunu her şart altında uygulamaya çalışırlar. Yazarın Hristiyan olduğunu da ekleyelim. Ve bu işi yapan bir
Merhaba arkadaşlar. Hepimize mutlu sabahlar dilerim. Daha önce okuduğumuz (bir alıntıyı yine ekledim çok hoşuma gitti çünkü) bir eserden parçalardan oluşuyordu bu eser. Yine kısa hikayelerle ilerleyen, insana umut aşılamaya çalışan, iyiliğin kazanacağına dair inancını koruyan bir eseri geride bıraktık. Genellikle eleştiriyi ihmal etmezdi ama bu defa ağır basan konu sevgi özelinde olmuş diyebiliriz. Tabii bu bizim gördüğümüz. Bunun dışında cahillikten bilgeliğe, aşktan sevgisizliğe, yaşamdan ölüme aklımıza gelebilecek her konuda fikirlerini söylemeyi ihmal etmiyor yazar. Öyle kendini çok tekrar eden biri mi diye sorarsanız bu benim de çok şaşırdığım bir konu. Tam bende böyle düşünecek oluyorum, sonra konu bir yere gidiyor ki orada kayboluyoruz zaten. Sevgiyi en baş konu olarak seçme sebebimse huzura benzer bir duygu hissettiriyor olması.
Yazarın sanırım sevgi özelinde katılmadığım fikri ise sevginin her zaman güzel bir duygu olduğundan bahsetmesidir. Sevgi güzel bir duygudur ama her zaman güzel bir duygu değildir. Hele ki beklenen karşılığı alınmazsa, hele ki var zannedilip aslında hiç olmadığı duyulursa bir insandan, zaman geçer onun acısı geçmez. Yalnız bunlar hep bir hayat tecrübesidir. Yazardan farklı olarak sevgiyi güzelleştirenin yine o sevginin bir karşılığı olması gerektiğini düşündüğümü söyleyerek bitireyim.
Her zaman olduğu gibi diğer incelemelerimizi de buraya ek yaparak devam
Merhaba arkadaşlar. Şimdiden gelecek olan Mart ayının hepimize sağlık, huzur, mutluluk, nice güzellikler ile maddi ve manevi zenginlikler getirmesini temenni ediyorum.
Âşık oldunuz mu? Aşk, sizin için ne ifade ediyor? Sanırım buna yirmili yaşlarının da bitmesine birkaç yıl kalan çok az kişi hayır diyecektir. Yine bir istatistikle ilerleyecek olursak daha önce aşık olup da kavuşamadığınız oldu mu? Buna da yine yirmili yaşlarının sonuna gelip de evet demeyecek çok az kişi olabilir. Eğer istisna değil de büyük çoğunluk tam tersini söylerse sosyal medyada yıllardır okuduğumuz bu kadar aşk acısı çeken insan bir anda tarih sahnesinden silindiler mi diye sorarım ben de.
Şaka bir yana bu defa roman tadında bir kitap okuyunca konuya da odaklanma şansımız oldu. Yaşandığı belli çünkü gerçeğe yakın bir hikaye olduğu açık. Acaba bir tanıdığında gözlemlediği bir durum mu yoksa yaşadığı dönemlerde sürekli kenara itilip bırakılmış yazarın aşk hayatının sallantısından bir iz mi okuyoruz bundan tam emin değilim. Ortada bir yaşanmışlık olduğu ise açık. Yoksa bu kadar etkili cümle bir araya gelip de bütünlük oluşturamazlardı öyle değil mi?
Birbirlerine aşık ve kavuşamayan iki genci göreceğiz burada. Tabi ben bir ara hikayeden koptum, okudukça da aklıma Dilan ve Yakup çifti geldi. Hatırlıyor musunuz 2023 Ağustos ayında birbirini çok sevip kavuşamayan iki çift vardı. Onların hikayesi öbür dünyaya onları o hale getirenlerin hesabı da mahşere kalmıştı. Sırf kendi pisliğinden, sırf kendileri güçlü bir sevgiyi tatmadığı için seven insanların arasına girenlerin hesaba çekileceği günleri görmek için Allah’a inanıyorum ben. Onların o hallerini görmek istiyorum. Özellikle hayatını başkalarına pislikler yaparak geçiren o alçak zihniyetli insanların o suratlarını orada görmek istiyorum. Hepimiz
Merhamet ey Ruhum biraz Merhamet! Ben de biraz yazar gibi başlamak istedim. Aranızda merhamete ihtiyacım yok diyen varsa onlar üzerine alınmasın bana biraz da olsa merhamet lazım. Manevi duygularımızı güçlendirecek bir kitap olduğunu da en baştan söyleyelim. Gülmenin de ağlamanın da utançtan ziyade bir ihtiyaç olduğunu söylüyordu yazar, bizler de buna ek yapalım. Güldüğümüz kadar ağlamayalım yahut gülmeyi unutacak kadar ağlamayalım diyelim. İnsan zihnine derinden işleyen bir eser olduğunu da buradan ekleyelim. Yine bir olay örgüsü olmadığı için belirli bir olay etrafından inceleme yapamıyoruz tabi.
Aşk özelinde bahsetmesi en öne çıkan özellik gibi görünse de benim gözümde bunun altından işlediği ister ana konu deyin ister kitabın teması deyin isterse verilen mesaj deyin, bence bahsettiği asıl unsur, ölüm. Bunun özelinde o kadar çok vurgu yapılıyor ki bir yerden sonra kitap sizi boğabilir de. Çünkü aslında bildiğimiz, farkında olduğumuz ama pek çok kere karşı çıkamadığımız rutinlerin üzerinden verilen mesajlarla birlikte işlenmiş. Ölüm var, o halde bu kavga neden gibi bir anlam bile çıkarabiliriz buradan yani.
Son olarak tam emin olamadığım bir araştırma yapmaya çalıştım. Şu Arapça olayını çözmem gerekiyor sanırım. Yazarın sanırım ilk eseri ya da daha doğrusu baskısı yapılan ilk eseri diyelim. Yayınlanmayan daha evvel yazdıkları da olabilir çünkü ama doğruluğunu net olarak teyit edemediğim bir bilgi. Hatta bilgisi olan varsa haber verirse hep beraber bilgilenmek de harika olur.
Her zaman olduğu gibi diğer incelemelerimizi de buraya ek yaparak devam
