şevval
@httpsewal
“bütün dünya bir sahnedir.” -shakespeare
Sadece tek bir yalnızlık vardır, bu yalnızlık büyüktür ve taşıması kolay değildir. Neredeyse herkesin ömründe öyle anlar olur ki insan yalnızlığı, herhangi bir basit ve ucuz beraberlik karşılığında, görünürde ehemmiyetsiz bir fikir birliği uğruna, yanındaki herhangi biriyle, en değersiz olanlarla takas etmek ister. Ama belki de tam olarak o anlarda büyümektedir yalnızlık. Çünkü onun gelişmesi, bir çocuğun büyümesi kadar sancılı, baharların başlangıcı kadar hüzünlüdür. Fakat bu durum aklınızı karıştırmasın. Ehemmiyeti olan tek şey şudur: Yalnızlık; büyük içsel bir yalnızlık. Kendi içine yürümek ve saatlerce kimseyle karşılaşmamak. İnsanın erişmesi gereken hal budur.
Sayfa 37
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
mutsuzluk yağ gibi üste çıkarken, mutluluk dibe çöküyor. fakat ikisini de içinde bulunduran kaba hayat diyor ve tam da burada teselli ve neşe buluyoruz.
Sayfa 75
Vazgeçince kaybettiğimiz bu düzende, devam edebilmemizi sağlayan en büyük yakıt ise çaresizliğimiz.
aldatılmada insandan umudu kesmenin eşsiz huzuru vardı. insandan kesilen umut, tanrıya yaklaştırıyordu.
Bir deklanşör sesiyle zamana ve mekana dahil oluruz, olayda var oluruz, şahitlik edebiliriz.
