“İnsanla insanı bağlayan yegane şey sevmekten başkası değildi; ne olursa olsun, bir insanı eskimeyen, durduğu yerde kıymetlenen, olanı biteni unutturan bir sevgiyle sevebilmek varabileceğin en üst mertebesiydi bu işlerin.”
Bilmediğinden eğilmeyi, düşersin şerre. Düştüğün şer içinde debelenirsin. Toprak sana bataklık olur. Ama sen bilirsen eğilmeyi, kapanırsın Hakk yolunda toprağa. Topraktır her seferinde seni yeniden dirilten. Ve oradan doğarsın yeniden. Orada bul der hayat sana Hakk'ı.