İbrahim,
kırılmak
puttan eskidir bilmiyorsun.
Beni olmamağa tabancaladılar;
hiç okyanusum olmadı,
hiç kendim ibrahim,
Çinde hiç ablam .
Beni bir yaşamakla dağladılar ki sorma,
beni ağlatarak anamın karnından,
beni doğarak
öldürmenin yolunu buldular.
Bu ağ ,
bu dağ, damağ ,
bu huma, kalmağla ben
Sorma ibrahim;
onca sene koca yaptım gözleri
Şeyh Galip okudum,
perdeleri değiştim
oldum yirmibeş, yirmi altı
daha Allah'ın hatırladığını görmedim.
İbrahim,
bir uzağın sırtı gibiyim
yakışmıyorum
dünyanın hiçbir penceresine .
Sorma kanser hücreliyorum, sorma.
Bulsa beni
ölmeye yatıracak o katilin
işini aksatmışım
fazladan yaşıyorum.