sillygirlasuka

Ölçüsüz sevinç hayatta bulunması hiç mümkün olmayacak bir şeyi bulmuş olma kuruntusuna dayanır: Acı veren, sürekli yeniden doğuran arzuların ya da endişelerin daima olarak tatmin edilebileceği kuruntusuna. ... Bu bakımdan kuruntu, kişinin yalnızca düşerek inebileceği, dolayısıyla da kaçınması gereken bir tepeye benzer. Her ani, aşırı acı da tam da böyle bir yükseklikten düşüştür, kuruntunun ortadan kalkmasıdır ve dolayısıyla da ona bağlıdır.
Sayfa 24
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Komünizm için de geçerli, hedeften saptıran ayrıştırmalara hayır
Halbuki, etnik çatışmalara karşı çıkmanın yolu, azınlık haklarının militanca savunulması değildir. Aksine, devrimciler şunu ısrarla vurgulamalıdır: Azınlıklar gerçekten daha fazla dezavantaja sahiplerse de, bu dezavantaj yalnızca ikincil bir öneme sahiptir. Gerçek düşmanımız endüstriyel-teknolojik sistemdir ve sisteme karşı mücadelede etnik farklılıkların önemi yoktur.
Makineler üstündeki insan kontrolünün elden bırakılmaması da mümkündür. Bu durumda, ortalama insan kendine ait araba ya da kişisel bilgisayar gibi bazı makineleri kontrol edebilir, ancak devasa makine sistemleri üzerindeki kontrol -bugün de olduğu gibi- seçkin bir azınlığın elinde olacaktır, ama iki farkla: Gelişmiş teknikler sayesinde seçkin azınlık, kitleler üzerinde daha fazla kontrol sahibi olacaktır; ve insan emeği artık gerekli olmayacağından, kitleler sistem üzerinde gereksiz bir yük olacaktır. Seçkinler acımasız olursa, kitleleri yok etme kararı da alabilir. Eğer insancılsa, insan nesli, dünyayı seçkinlere bırakmak üzere tükenene dek doğum oranının düşürülmesine yönelik propaganda yapabilir yada başka psikolojik veya biyolojik teknikler kullanabilirler. Veyahut, seçkin kesim yufka yürekli liberallerden oluşuyorsa, insan ırkının geri kalanına karşı iyi çoban rolünü oynamaya karar verebilir. Herkesin fiziksel ihtiyaçlarının karşılanmasını, tüm çocukların psikolojik olarak sağlıklı koşullarda yetişmesini, herkesin kendini meşgul edecek yararlı birer hobisinin olmasını ve tatmin olmayanların "sorun"larını çözmek üzere "tedavi" görmesini sağlayabilirler. Elbette yaşam öylesine amaçsız olacaktır ki, insanlar, güç sürecine olan ihtiyaçları ortadan kaldırılmak ya da güç dürtüleri zararsız bir hobiye "yönetilmek" üzere biyolojik veya psikolojik olarak yeniden düzenlenmek zorunda kalınacaktır. Bu mühendislik ürünü insanlar, bu tür bir toplumda mutlu olabilirler ama çok açık ki, özgür olmayacaklardır. Evcil hayvan seviyesine indirgenmiş olacaklardır.
Sayfa 80·Kitabı okudu
Kişi terazinin bir kefesine özgürlüğünü ve onurunu yitirmeyi, öbür kefesine ise mücadele ve ölümü koymalıdır. Çoğumuz için, özgürlük ve onur, uzun bir yaşamdan ya da fiziksel bir acıdan daha önemlidir. Üstelik, hepimiz bir gün öleceğiz ve yaşam ya da başka bir amaç uğruna ölmek, uzun ama boş ve amaçsız bir yaşamdan daha iyi olabilir.
Sayfa 77·Kitabı okudu
Eğer eğlence endüstrisi olmasaydı, sistem şu anda bize uyguladığı stres-üreten baskıyı asla uygulayamazdı.
Sayfa 73·Kitabı okudu