Duygusu sakin ve naif olsa da anlatımı bana fazla durağan geldi. Karakterlerle yeterince bağ kuramadım ve kitap bittiğinde üstümden yük kalkmış gibi hissettim. Çerezlik bir kitap olarak görülebilir fakat hiç akıcı değil maalesef…:))
“Aslında kendime karşı utanç duymamı gerektiren belli bir şey de yok,” dedi. “Hiçbir şey. İçimi dökmek için konuştuğumu da sanmayın. Ama insanlığı düşününce rahatım kaçıyor.”
Aşkı yeryüzünde aradım, gökyüzünden çağırıyormuş meğer.
Ben anladım ki gerçek aşk, kalbin secdede huzur bulmasıymış.
Suskun duaların arasında öğrendim hakikati:
Sevda bir surette değil,
Rabb’e yaklaşan ruhun titreyişindeymiş.
Ve ben O’na vardıkça, kendime döndüm… Hümeyra