Talihsiz yaşamı ile beni hüzünlendiren yazar olan Sabahattin Ali'nin okuduğum ilk romanı. Bana göre yazarların her kahramanı kendi kişilikleri ile özdeş. Bir çok örnek içerisinde bu romanı da saymak mümkün. Raif'in hayatına maal olmuş bir duygudur belirsizlik. Maria Puder'den haber almayan, hayatının en güzel anlarını Onunla geçirmiş fakat tahmin edemediği sebepten dolayı onu suçlayarak büyük ümutsizliğe kapılan Raif'i mahveden şey aslında bilemediği,en büyük yıkıcılığı belirsizliktir. Bu yüzden yazar okuyucusuna bu mesajı da veriyor
Kimseyi bu duyguya hapsetmeyin.
İnsanlar,kendi cinslerinden biri üzerinde kudret ve salahiyetlerini denemek kadar tatlı sarhoş eden ne vardır? Hele bunu yapmak fırsatı,birtakım ince hesaplar dolayısıyla,ancak muayyen bazı kimselere karşı kendini gösterirse