Hüray
@hurayglcn
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İlk aşkımdı, nasıldı dersen, ilk fasıldı, asıldı,
bu şiirin başındaki süt gibiydi, bırakması.
Onu bırak dedin ya. Ah ne zordu. Bir vapur iskelesinde turnikenin öbür yanında.
Gözümü açtığımda elektroşok veriyorlardı eksiğimin yerine.
Bu kitap, Bosna Savaşı’nı büyük anlatılarla değil; küçük anlar, gündelik korkular ve sessiz kayıplar üzerinden anlatıyor. Saraybosna’da yaşanan savaş, bombalardan çok insanın iç dünyasında bıraktığı izlerle karşımıza çıkıyor. Parçalı anlatımı, savaşın kaotik ruhunu birebir hissettiriyor.
Bana kattığı en önemli şey, savaşın sadece cephede değil; evde, sokakta ve insanın zihninde yaşandığını fark ettirmesi oldu. Alıştığımız romanlardan farklı olarak olaydan çok hisse odaklanıyor. Okurken zaman zaman yorucu ama bir o kadar da sarsıcıydı. Bitirdiğimde, hafızanın ve tanıklığın ne kadar kıymetli olduğunu düşündüm.
Sessiz ama derin izler bırakan bir kitap.
“İnsanlar şerri çabuk unutur,çünkü hala şerri tasvir edecek bir dil yaratamamışlardır; bu yüzden dünya, yükü taşımayı reddeder,unutmayı seçer.”
