Sergen İnce, bir alıntı ekledi.
 2 saat önce · Kitabı okuyor

H. K.
... Birden, yapayalnız kalıyorum dünyada. Manevi bir çatının tepesinden seyrediyorum bütün bunları. Dünyada yalnızım. Görmek, uzakta olmaktır. Açıkça görmek, durmaktır. Tahlil etmek, yabancılaşmaktır. İnsanlar bana değmeden geçiyor yanımdan. Etrafımda havadan başka şey yok. Kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki, üzerimdeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılıyorum. Çocukluğuma dönüyorum, sırtımda gecelik, elimde doğru dürüst yanmayan bir kandil, kocaman, ıssız bir evde yürüyorum. Canlı gölgelerle kuşatılmışım - yalnızca gölge bunlar, donup kalmış mobilyaların, yanımdan yürüyen ışığın kızları. Aynı gölgeler burada, güneşin altında da sarıyor dört bir yanımı, ne var ki sapına kadar gerçek insanlar bu seferkiler.

Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 126 - Can Yayınları)Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 126 - Can Yayınları)
Buse Suci, bir alıntı ekledi.
2 saat önce · Kitabı okuyor

Hayat, onu ne hale getiriyorsak odur. Yolculuklar, yolcuların kendisidir. Gördüğümüz, gördüğümüzden değil, biz her neysek, ondan ibarettir.

Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 941 - Can Yayınları/minikitap)Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 941 - Can Yayınları/minikitap)
Buse Suci, bir alıntı ekledi.
2 saat önce · Kitabı okuyor

İster Madrid'e, ister Berlin'e, İran'a, Çin'e, ister kutuplara gideyim, görünüşümün ve hissetme tarzımın tutsağı olduğum sürece, kendimden başka nerede olabilirim?

Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 941 - Can Yayınları/minikitap)Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 941 - Can Yayınları/minikitap)
Sergen İnce, bir alıntı ekledi.
3 saat önce · Kitabı okuyor

H. K.
Yaşamaya mecbur edildiğim hayattan doğmuş zavallı umutlarım benim! Şu yaşadığımız saatte, şu havaya benzer onlar, sissiz sislere, sahte fırtınalardan sarkan tarazlanmış yara izlerine. İçimden bağırmak, manzaradan ve düşüncelerimden kurtulmak geliyor. Ne var ki nihayetlendiğim şey de çamur kokuyor, üstelik içimdeki sular alçalınca, şu sırf kokusunu gördüğüm, karaya çalınan çamur yayılıverdi dışarı.

Kendime yetmek istemem ne büyük bir tutarsızlık! Farazi duyuların yarattığı bilinç ne kadar da alaycı! Ruh duyularla, düşünceler havayla ve ırmakla ne biçim iç içe geçmiş! Koku alma duyumda ve bilincimde hayat canımı yakıyor, bütün bunları söylerken tek derdim bunu anlatmak - Eyüp'ün kitabındaki şu çok yalın, çok engin cümleye dilim dönmediğinden: "Ruhum hayatımdan yoruldu!"

Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 121 - Can Yayınları)Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 121 - Can Yayınları)
Sercan Erol, bir alıntı ekledi.
 13 saat önce · Kitabı okuyor · Beğendi

Yalnızlığım büyüyor, genişliyor, hissettiğim şeyi, istediğim şeyi ve hatta rüyasını göreceğim şeyi içine alıyordu.

Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 306 - Can Yayınları)Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 306 - Can Yayınları)
Sercan Erol, bir alıntı ekledi.
13 saat önce · Kitabı okuyor · Beğendi

Benim yüzümden birinin üzülmüş olmasına üzülüyorum, beni bir tek bu üzüyor, hepsi bu...

Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 301 - Can Yayınları)Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 301 - Can Yayınları)
Buse Suci, bir alıntı ekledi.
16 saat önce · Kitabı okuyor

Bugün ruhum, bedenime kadar ulaşan bir hüzne gark olmuş durumda.

Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 933 - Can Yayınları/minikitap)Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 933 - Can Yayınları/minikitap)
Sercan Erol, bir alıntı ekledi.
17 saat önce · Kitabı okuyor · Beğendi

Mutlu muyum yoksa mutsuz mu, bilemiyorum; ve bu umurumda bile değil.

Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 274 - Can Yayınları)Huzursuzluğun Kitabı, Fernando Pessoa (Sayfa 274 - Can Yayınları)