ne iyi ne kötü, neye izin var neye yok bilmiyorum; elimden ne övmek geliyor ne de yermek. bu dünyada ne ölçüt ne de güvenilir bir ilke var. kimilerinin hâlâ bilgi kuramıyla uğraşmasına şaşırıyorum. içtenlikle söylersem, bildiklerimizin göreceliğine pek aldırmıyorum, çünkü bu dünya bilinmeyi hak etmiyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
karmaşık durumları sevmeyen kişi yaratıcı değildir, hastalıklı durumları küçümseyen kişi zihinden söz edebilecek biri değildir. değerli olan tek şey esinden, varlığımızın akıl dışı zemininden doğan şeydir; öznelliğimizin merkezinden fişkıran şey.
kendi içimde ölen şeyi, benliğimin ölü parçasını özlerim. yalnızca gerçekliklerin hayaletini, geçmişte kalmış deneyimleri edimselleştiririm, ama bu da ölü parçanın ne denli önemli olduğunu göstermeye yeter. özlem, içimizde yol açtığı değişimler aracılığıyla, gizliden gizliye bizi yok oluşa sürükleyen zamanın şeytani anlamını açığa vurur.