eli kolu bağlanmış zihnin serüveni olan vecd otoriter bir dinde liberal bir dinde olduğundan muhakkak daha çok görülür: çünkü o zaman vecd, iç dünyaya doğru bir sıçrama, derinliklere çağrı, kendine doğru kaçıştır.
yaşamak, tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek, hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak; herkesten daha çok, daha kuvvetli yaşadığını, bir âna bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak...
bir kelime gelir, sürtünür, yoklar beni
anlarım, bir şiirin elçisidir
bırakır hemen elimdeki işi, sokağa çıkarım
bakarım, günlerdir içimi sancıtan şiir
orda, esinimi ışığından süzdüğüm
sonsuz göğün altında
bana incecik gülümsemektedir.