Çiğdem
@hypnoposion
112 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Özgürlüğüne kavuşan tutuklulann yaşadığı şeye, psikolojik
açıdan “kişiliksizleşme” denilebilir. Her şey, tıpkı rüyalardaki gi-
bi gerçekdışı, gerçeğe aykm gözüküyordu. Gerçek olduğuna ina-
namıyorduk. Geçen yıllarda rüyalara nasıl da kanmıştık! Özgür-
lük gününün geldiğini, özgürlüğümüze kavuştuğumuzu, evleri-
mize döndüğümüzü, dostlanmızı selamlayıp kanlanmızı kucak-
ladığımızı, masanın başına oturup başımıza gelen her şeyi anlat-
tığımızı düşlerdik; özgürlük gününü rüyalanmızda bile ne kadar
sık görürdük! Derken uyanış işareti olan tiz bir düdük sesi ku-
laklanmızda çınlamış ve özgürlük rüyalannm sonu gelmişti. Rü
ya gerçek olmuştu. Ama gerçekten inanabildik mi?
Sayfa 104
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu tutukluların kırmızı yanaklarını ve dolgun yüzlerini görmek bile, son derece cesaret vericiydi. O zaman, bu tutukluların günden güne istasyona gelenleri karşılamakla görevli, özel olarak seçilmiş bir elit grubundan oluştuğunu bilmiyorduk. Bu özel tutuklular, yeni gelenlerden ve kıymetli eşya ile mücevherat da dahil olmak üzere gelenlerin bagajlarından sorumluydu.
Maymun iştahlımıyım evet ancak bu kitap dururken Zweig de okunmazki...
Bu kitap, gerçeklere ve olaylara ilişkin bir açıklama olma iddiasında değildir, milyonlarca tutuklunun tekrar tekrar yaşadığı kişisel deneyimlerin bir özetidir. Bu, bir toplama kampının, orada bulunup da sağ kurtulmayı başaranlardan birisi tarafından
anlatılan iç öyküsüdür. Bu öykünün konusu, zaten yeterince anlatılan (yine de yeterince inanılmayan) büyük dehşetler değil, yaşanan sayısız küçük acılardır. Başka bir deyişle bu kitap şu soruya cevap vermeye çalışacak: Ortalama bir tutuklunun zihninde
canlandığı şekilde, bir toplama kampındaki gündelik yaşam nasıl bir şeydi?
7/10
2021 2. kitabı
Hayatım boyunca kati suretle şekilci olmadım,bu durum kitaplarıma da yansımıştır her daim. Kapağına,yazarının tipine ya da yaşamına bakarak satın aldığım hiçbir kitap olmadı ancak ilk kez bu kitabı bez ciltli olan basımından seçtim. Bez ciltli kitaplar, bana hep nadide ve özel kitaplar olduklarını düşündürmüştür, Hollywood etkisi sanırım. Zweig' in (nedenini bir türlü anlayamadım) kitaplarında ısınamadığım bir ruh hali var, sevemiyorum. Sanırım bu kitabına da sırf bir şans verebilmek adına bez ciltli olanını seçtim ve bitirdim.Her kitabında olduğu gibi bu kitabında da ortam tasvirleri çok iyiydi,yeterli uzunlukta ve sade.Olay örgüsü ise sıradan,Refik Halit'in "Memleket Hikayeleri " dahi çok daha renkli ve merak uyandıran cinstendi.Özetle yine sevemedim,yine sevemedim.Yalnız bu kitapta neden sevemediğime dair bazı küçük ipuçları da yakalamış olduğumu düşünüyorum.Bugün başlayacağım "Karmaşık Duygular" kitabını bitirdikten sonra sanırım eminim olabileceğim.Saygılar...
