Merhaba arkadaşlar. Ve Elveda Lovecraft! Ay kapanışlarını bir yazarın son eserine denk gelerek kapatabilmek beni çok mutlu ediyor. Yemeğin son lokmasıyla içeceğin son yudumunu denk getirmek tam olarak bir kitapta bu hissi veriyor diyebilirim. Herkese güzel bir akşam ve güzel bir gece diliyorum.
Yazarın son eserinde yine öyküleri bıraktık, deneme niteliğindeki ders veren yazılara odaklandık. Ve çok karmaşık, daldan dala atlayan yazılar bunlar. Yani sözüm ona bir anda hayvanlardan bahsederken diğer yandan edebiyata ve onun özelliklerine atlıyoruz. Aniden toplumu suçlarken bir anda kompozisyon yazmaya ve bir kurgunun nasıl yazılacağına odaklanıyoruz. Yani yine tek bir konudan bahsetmenin mümkün olmadığı yazılar bunlar. Ayrıca gençliğinde onun yazdığı (Toplu Eserleri 2’de bahsettiğimiz) ırkçı olan öykülerinden sonra burada Kediler ve Köpekler makalesinde ırkçı olmadığını böyle taraflar tutmadığını açıkça söylemesi de onun gelişmişliğinin ve kendini geliştirmesinin bir kanıtı niteliğindedir. Günümüz insanları ne yazık ki çok sığ ve insanları kutuplaştırıyorlar.
Bu arada şu kedi köpek meselesine de biraz değinmek istiyorum. Amansız bir grup var sokak hayvanlarının tamamen uyutulması (bir de böyle söyleyince farklıymış gibi) yani öldürülmelerini istiyor. Ancak ben diğer gruptanım. Bu hayvancağızlar için bir yer yapılmasını ve orada bakılmaları taraftarıyım. Özellikle köpekler grup halinde dolaştıkları zaman çok saldırgan oluyorlar kabul ediyorum. Bu hayvanların özellikle ayrılmaları gerektiğini ben de söylüyorum ama öldürülmelerini değil. Ayrıca pek çok sokak hayvanı biliyorum. 2023 yazında bahçede elimde ceviz kırıp beslediğim karga bile oldu. Normalde gözlere saldırıp kör edecekleri söylenir. Yani hemen şiddetle yaklaşmamak veya biri iyi diğeri kötü diye sınıflandırmamak
Merhaba arkadaşlar. Daha az öykü, daha fazla sayfa, daha çok heyecan! İşte seriyi kapatacağımız kitap. Karşınızda serinin üçüncü cildi! Daha derli toplu daha etkileyici daha sürükleyici öyküler olduğunu söyleyebiliriz. Cthulhu bile tek başına bu kitabı toparlayacak nitelikte sayılabilir. Hem korku hem de bilim kurgu unsurlarının kullanıldığı bu öykü tek başına bir ordu dediğimiz cinstendir. Bu yaratığa dair tüm betimleme, çizim ve tasvirler de hayranlık uyandırıcıdır. Francis Thurston karakteri benim unutamayacağım şu filmlerde görmeye de alışık olduğum karakterlerden biri olarak kalacak. Bir yandan ölen amcası ve ardında bıraktıkları diğer yandan Cthulhu Tarikatı üzerine bulunan el yazmasından sonra hikayenin içine her seferinde nasıl düşüyorum nasıl bitiriyorum bir türlü anlamıyorum. Tabi yine gezegen ve yok olma tehlikesi klişesi her zaman olduğu gibi baş köşede yerini alsa da ben bu öykünün neden yazar için bir ‘Başyapıt’ olarak anıldığını her seferinde çok daha iyi anlıyorum.
Eşikteki Şey veya orijinal adıyla The Thing on the Doorstep (Kapı Eşiğindeki Şey) isimli öyküde Cthulhu efsanesi parçalarından biri olarak kitapta yer alıyor. Daniel Upton adındaki bir adamın yakın arkadaşı Edward Derby’i öldürdüğünü ve aslında gerçek katil olmadığını anlatma çabasına dayanan bu öykü bizlere ölen kişinin çocukluğuna kadar inerek onun büyü ile ilgilendiğini aktaran bir hikaye. Bundan sonrası gizem ve gerilimin yavaş yavaş arttığı kısımlardan. Derby ona ne zaman gelse kapı çalmasının bile değişik olduğunu söylüyor. Hatta tam olarak 3 kez kapıyı tıklatma bir defa duraklama ve tekrar 2 defa kapıya vurma şeklinde. Aslında bu hikayenin en önemli kısmı hikaye değil. Derby karakterinin aslında otobiyografik bir karakter olduğunu yazarın itiraf etmesi daha önemli bir durum ve
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Merhaba arkadaşlar. Günaydınlar, hayırlı sabahlar dilerim. Sonunda beklediğim kitabı okudum. İçeriğinde epey öykü var. Kimi çok kısa kimi hiç bitmiyor. Haliyle hepsi mükemmel olmasa da bundan roman bile çıkar dediklerimde mevcut. İçeriği en aşağıda paylaşacağım. Şimdilik kitaba dair konuşmak istiyorum. Kitabın sonlarında adeta hediye gibi 5 tane ilk dönem yani bildiğimiz çocukluk öyküsünü gördüğümüz gibi taslak halinde kalan 4 öyküsü de bizlere aktarılmış. Bazı öykülerinin ne kadar güzel olduğunu belirttik az önce. Bazılarının da açıkçası okunmaya bile değmeyecek demeyeyim ama, ilgimizi çekecek türden olmayan öyküler olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
Hikayeleri tek tek incelememiz de mümkün değil. Aslında mümkün ama bunlar hep üşengeçlik. Bunu yapmak içinse bir yandan bilgisayar başında oturup diğer yandan hiçbir şeyle ilgilenmeyip okumam ve her hikaye sonunu not almam gerekir. Yani çok güzel olacağı açık ama üşendim diyerek dürüst oluyorum. Başka zamanlarda bunu yaptığım olmuştu. Ancak şunu söyleyebilirim ki içerikteki gizem ve bilim kurgu türündeki öykülerde bir anda giriş yerine kısa sayfalara rağmen heyecanı yavaşça artan kurgular vardı ve bunlar çok iyiydi. Yavan diyebileceğimiz duygusal olarak bir heyecan katmayan öyküleri dahil etmiyorum. Ayrıca bu tamamen kişisel, yani bir başkası benim en beğendiğim hikayeyi okurken gözlerini kanatmış da olabilir. Benim hiç beğenmediğim öykü ise bir başkasının en beğendiği olabilir. Bunlar tamamen kişisel yani öznel. Nesnel yorumlar değil.
Diğer yandan onun çocukluk döneminde yazdığı öykülere baktığımızda kendisinden nefret bile edebilirsiniz. Yani bu ırkçı söylemler ve yabancı düşmanlığı ile dolu satırlar biraz sizleri bunaltabilir. Hatta tam olarak ‘Zenofobi’ diyebileceğimiz hastalık derecesinde bir durum olarak
9/10
2025 2. kitabı
"Gerçek seni özgür kılacak."
•Din mi?
•Bilim mi?
Hakikate inanmak, bilimle ispatlanana inanmak değil kalpte doğru olduğunu hissettiğine inanmaktır...
• Dan Brown' nun kitaplarında genel olarak din, bilim ve sanat yer almaktadır. Bunun başlıca nedeni hayat hikâyesi, dedesinin mason olması doğduğu evde dini sembol ve giyiniş bakımından önemli parçaların bulunması onu etkisi altına almıştır. Büyüdükçe din ve bilim arasında aslında kendi de sıkışmış olduğu için bizde onun kitaplarını okudukça benzer duygulara sahip olup ondaki pskolojiyi hissediyoruz. Akademisyen olup sonra bir süre öğretmenlik yapması bilim yolunda onu bir üst seviyeye taşımıştır. Aynı zamanda evlendiği kişinin Sanat Tarihçisi ve ressam oluşu kitaplarında bol bol sanata tarihe ve natüralist bakış açısına yer vermesine neden olmuştur.
• Robert Langdon Serisi:
Aslında beş eserden oluşmakta bunlardan ilki Melekler ve Şeytanlar kitabı polisiye diye sınıflandırılsa da bence bu seri tamamen yeni bir sınıflandırmayı hakediyor. Bu sınıflandırmanın adı ne olur bilmem ama bu kadar karma bir örgünün sadece polisiye sınıflandırması altında kalması haksızlık olur.
• Melekler ve Şeytanlar:
Serinin ilk kitabı oluşundan dolayı bence en amatörü ama kötü asla değil. Diğer kitaplar hakkında yaptığım araştırmalara dayanarak daha geride kaldığını çözümleye biliyorum. Bence bu kitap okunmadan seriden herhangi biri asla okunmamalı.
•
Robert Langdon
Vittoria Vetra
Leonardo Vetra
Maximilian Kohler
Camerlengo Carlo Ventresca
Haşhaşin
Ana karakterler bunlar olsada bir sürü yardımcı karakter kitaba olduğundan fazla renk ve keyif veriyor.
• Haşhaşin:
Bu karaktere ayrıca bir önem çekmek istedim. Kitaptaki haşhaşin aslında alelâde konulmuş bir isim değil bilhassa tesadüfi bir benzerlik de değil. Orta çağda 1090 yılında Hasan
Altın Kurtlar
“Keşke bu sana yetseydi. Bazen, keşke bir ataerk olmak istemeseydin diyorum.”
Selam yıldızlarım! Bugün kapağıyla bile beni kendine çeken “Altın Kurtlar” kitabıyla geldim. @pamukokumalar
Kitap cidden güzel ve merak ettirici başladı. Hane olayları, detaylandırmalar falan derken biraz kafanız yorulabilir ama inanın hepsine değiyor. Koca bir olay zincirine girdiğimizde teoriler de zihninizi doldurmaya başlıyor. Fakat buna rağmen o kadar hikayeye odaklısınız ki, teoriler geri plana uçuyor. Ben en çok Zofia ve Enrique’nin matematik ve tarih kombinasyonuna bayıldım. Bulmaca çözme konusundaki uyumları muazzamdı. İkisi için çok şey düşünmemenizi tavsiye ediyorum, bence dinleyin. Laila ve Severin zaten apayrılar. Onlar hakkında çok tahminim vardı ama majnunun hali hareketi bana da sürpriz oldu. Hypnos beni feci derecede şok etti. Sen neymişsin be Hypnos? Ondan böyle bir hareketi okurken hiçbirinizin beklemeyeceği kesin. Sonlara doğru okuduğum üç koca olayı ağzım açık okudum. Asla ama asla bu sahneleri beklemiyordum. ‘Ben az önce ne okudum’ tepkisi bitti, bir diğerinde aynı tepki tekrar sardı beni. Hele sonu! Kitaba doğru ‘NEE’ diye bağırdım resmen. O kadar şey üst üste bindi ki böyle bir sonu başka bir tepkiyle karşılayamazdım şahsen.
Kitap başlarda temel atma tarzında ilerlese de çok akıcı bir hikayesi var. Bazen keyifle okuyacağınız, bazen gerginlikle okuyacağınız bolca sahnesi var. Sona yaklaştıkça hiçbir şeyden emin olmamanızı söylemeliyim. Neyden eminseniz de, şaşırmaya hazır olmalısınız. Bence gizem ve mitoloji dolu büyüleyiciyi hikayeler seviyorsanız okumalısınız.
Kitap biraz Kargalar Meclisi'ni andırıyor ki bu okumamdaki en büyük etkenlerden biriydi. Karakterlerin hepsinin kendini sevdiren yönleri var böylece onları tanımak ve ekibe adapte olmak kolay oldu. Birbirlerine olan güvenleri ve bağlılıklarını sevdim. Kitaptaki Hypnos karakteri bana biraz Magnus Bane'i anımsattı, bu yüzden kesinlikle favorilerimden biri. Ayrıca Séverin'in üvey babalarını yedi büyük günah üzerinden adlandırıp onlardan ders çıkarması güzel bir ayrıntıydı. Kitabın tek sıkıntısı farklı bir fantastik evren olmasına rağmen başlangıçta bunu bize sindire sindire tanıtmadı. Neredeyse yarısına gelene kadar çoğu şeyi anlamadım ve çözmeye çalıştıkları çoğu örüntü kafamı karıştırdı. Neyseki kitabın yarısına geldiğinizde çoğu şey oturuyor ve olaylar akıp gidiyor. Bence bu ekibe bir şans verip aralarına katılmalısınız.