İskender Pala tarafından kaleme alınan Bülbülün Kırk Şarkısı, Hazreti Muhammed'in hayatını, ahlakını ve insanlık üzerindeki derin etkisini edebî bir üslupla işleyen bir eserdir. Yazar, klasik İslam edebiyatının estetik anlayışıyla Peygamber'in siretine dair kırk farklı hikayeyi veya temayı derler. Pala, tarihsel gerçeklik ile tasavvufi bir derinliği harmanlayarak, okura naat geleneğini anımsatan bir anlatım sunar. Eser, Peygamber'in şefkat, adalet ve merhamet gibi vasıflarını bülbülün dilinden aktaran, edebi değeri yüksek ve manevi bir yönü ağır basan bir anlatıdır.
İmam Gazâlî / Duâlar ve Zikirler.
Kitabu'l-Ezkâri Ve'd-Deavât.
Kuba Yayınevi, Gazali Kitaplığı adı altında İmam Gazali'nin eserlerini yayınlamaktadır. Bunlardan birisi de dualar ve zikirler kitabıdır. Kitap beş bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölüm Ayet, Hadis ve Alimlerin Sözlerinde Zikrin Fazileti ve Faydası, ikinci bölüm Duanın Fazileti, Adabı, Hz. Peygamberden Varid Olan Duaların, İstiğfarın ve Peygambere Salavat Getirmenin Fazileti, üçüncü bölüm Sabah, Akşam ve Her Namazın Ardından Okunması Müstehap Olup, Belirli Kişilere ve Sebeplere Atfedilerek Varid Olan Dualar, dördüncü bölüm Resulullah ve Ashabından Senetleri Zikredilmeksizin Varid Olan Dualar, beşinci bölüm Bazı Önemli Olaylar Sırasında Varid Olan Dualar, başlığı taşımaktadır. Bir müslümana günlük hayatta lazım olabilecek dualar, duaların nasıl yapılması gerektiği ve bu duaların nakilcileri hakkında bilgiler vermektedir.
Yayınevinin müterciminden kaynaklandığını düşündüğüm bazı tercüme hataları dışında, her Müslümanın evinde olması gereken bir eserdir.
#Kitapşuuruinsanlıkşuurudur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zamanın ve mekânın sınırlarını aşan muazzam bir yolculuğun ardından, bu eşsiz siyer kitabının Mekke dönemini nihayet bitirdim.. geride ruhumda hiç sönmeyecek izler ve kalbimi sarsan asil bir hüzün bırakarak.
Kitabın son sayfasını çevirip kapağını kapattığımda içimde derin bir kuyu açıldı sanki. Günlerdir Mekke’nin o kurşun gibi ağır, gergin sokaklarında Peygamberimizin ve ashabının hemen arkasından yürüyordum, şimdi kapağı kapatınca onları o çilenin ortasında bırakıp kendi konforlu dünyama kaçmışım gibi tuhaf, sızılı bir suçluluk kapladı içimi. Bitmesini hiç istemedim. İnsan ruhunu bu kadar temizleyen bir hüzünden neden uyanmak istesin ki?
Bugüne kadar çok siyer okudum ama ilk defa bir yazar, tarihi bilgileri birer kronoloji olmaktan çıkarıp kalbi olan birer çile atlasına dönüştürmüş. Celalettin Vatandaş öyle muazzam, öyle dertli bir iş çıkarmış ki kelimelerin arkasındaki o hıçkırığı duyuyorsunuz. Boykot yıllarında çekilen o amansız açlık, Taif yollarından sızan o asil kırgınlık sadece sayfada kalmıyor gelip tam göğsünüzün ortasına oturuyor. Onlarla birlikte daraldım, onlarla birlikte doğruldum, onlarla birlikte gözyaşı döktüm. Abartısız söylüyorum, ömrümde okuduğum en hakiki, en can cana siyer bu oldu.
Fakat bu yolculuk beni sadece ağlatmadı beni asıl kendi enkazımla yüzleştirdi, dertlendirdi. Sahabenin İslam’ı bir nefes gibi korumak için ödediği bedelleri okuduktan sonra başımı kaldırıp kendi hayatıma baktım. Modern dünyanın sunduğu o uyuşturucu konfora, dertsizliğime, ucuza yaşanmış Müslümanlığıma baktım ve içim utançla kavruldu. "Ben bugün bu davanın neresindeyim, hangi sancağı tutuyorum?" sorusu saplandı zihnime.
Bu kitap benim içimde uyanan, sızlayan ve bir daha asla eskisi gibi uyuyamayacak bir muhasebenin başlangıcı yaptı. Yazarın derdi kalemiyle benim
Deliliğe Övgü (Moriae Encomium), Rönesans döneminin en büyük hümanist düşünürlerinden, Hollandalı ilahiyatçı ve yazar Desiderius Erasmus’un 1509 yılında kaleme aldığı ve yakın dostu Thomas More’a ithaf ettiği, dünya edebiyat ve felsefe tarihinin en sarsıcı hiciv şaheserlerinden biridir. İlk kez 1511’de yayımlanan bu eser, Avrupa’daki aydınlanma sürecini ve reform hareketlerini derinden etkilemiştir.
Kitap, sıra dışı bir anlatım tekniğine sahiptir. Eserde sözü bizzat Delilik (Moria) adındaki hayali bir tanrıça alır ve kürsüye çıkıp kendi kendisini övmeye başlar. Delilik; dünyadaki tüm neşenin, evliliklerin, dostlukların, eğlencenin ve hatta yaşamın devamlılığının arkasındaki asıl gücün kendisi olduğunu savunur. Ona göre, eğer insanlar tamamen mantıkla, katı rasyonellikle ve her şeyin arkasındaki çıplak gerçeği görerek yaşasalardı, dünya çekilmez, trajik ve mutsuz bir yer olurdu. Bu yönüyle eser, insanın hayata tutunabilmesi için ihtiyaç duyduğu tatlı yanılsamaları ve çocuksu saflığı savunur.
Ancak Erasmus, bu eğlenceli ve felsefi girişin ardından Delilik’in maskesi arkasına saklanarak döneminin toplumsal, siyasi ve dini kurumlarına zehir zembelek bir eleştiri okları fırlatır. Delilik; kral ve saray mensuplarının dalkavukluklarını, filozofların boş kibirlerini, tüccarların sahtekarlıklarını ve en önemlisi kilise ile din adamlarının (papalar, kardinaller, keşişler) yozlaşmışlığını acımasızca tiye alır. Hıristiyanlığın özünden uzaklaşıp şekilciliğe, batıl inançlara ve zenginlik hırsına kapılan din sınıfını eleştirirken, aslında Hz. İsa’nın asıl öğretisindeki o hesapsız, çıkarsız saflığı ve dünyevi mantığa ters düşen inancı bir tür kutsal delilik olarak tanımlar.
Deliliğe Övgü; ironi, kara mizah ve entelektüel dehanın muazzam bir birleşimidir. Erasmus, doğrudan söylemesi
Çok Sade
Kitap, hitap ettiği kitle açısından çok yavan kalmış. Muhammed Hamidullah'ın "İslam Peygamberi" kitabının sadeleştirilmiş hali gibi; sadece temel bilgi edinmek amacıyla okunabilir.
Yetersizlik
Böyle bir kitabı keşke kitabın önsözünü yazan Nazan Bekiroğlu yazsaydı. Yazar kesinlikle konunun ağırlığı altında kalmıştır. Üslup çok zayıf. Basma kalıp ifadelerle konusu ilahi aşk olan kahramanı Hz. Mevlana ve Şems-i Tebrizi olan bir kitap gerçek manada başarı elde edemez. Konusu ve kahramanları sayesinde bir popülerlik elde etmiştir. Ancak bu kitabı bu kadar sattıracak edebi dil zevkimiz bu derece düşük olmasaydı keşke. Benim gözümde bu kitap Mevlana pide, Mevlana şekeri, Mevlana kitabı... vb. bişey maalesef.