Annelerin en şereflisi, kâinattın efendisi hazreti Resulu Ekrem Sallallahü Aleyhi Vesellem'in mübarek validesi, bütün Müslümanların annesi Hazreti Âmine validemiz, Muhammed-ül Emin Sallallahü Aleyhi Vesellem Efendimiz henüz altı yaşındayken hayatını kaybetmiştir.
O bahtiyar anne, peygamberimizin babası Abdullah'la izdivaç şerefine nail olup, “Server-i Kâinat”, anne rahmine düştükten sonra babasını, dünyaya gelip altı sene yaşadıktan sonra da annesini kaybetmiştir.
Evlâdının anne ve babadan yetim kalacağını gören anneler sultanı Âmine validemiz, evladına ölüm döşeğinde iken şu sözleri söylemiştir:
• “Ey mübarek çocuk! Ey dünyaya bulaşmadan bir konup, sonra uçup giden
güvercin! (Abdullah)'ın oğlu)”.
• “Seni veda-i İlâhi olarak bırakıp gidiyorum!”.
• “Rabbim seni mes'ut ve mebruk buyursun!”.
• “Validenin yokluğundan mey'us olma!”.
• “Eğer rüyamda gördüklerim çıkarsa sen bütün insanlığa gönderilecek ve
helâli ve haramı öğreteceksin!”.
• “İnsanları hakikate ve İslam'a ulaştıracaksın.
• Atan İbrahim Aleyhisselâm'ın dininde olacaksın!”.
• “Allah’ü Teâlâ seni bütün putlardan korusun!”.
• “Senin davan insanlık durdukça devam edecektir!”.
• “Her yaşayan ölür!”.
• “Her yeni eskir!”.
• “Her yaşlı göçer!”.
• “Ben de öleceğim…”.
• “Fakat senin gibi temiz bir vekil bırakacağım için adım asla ölmeyecek...
Dünya durdukça duracaktır... Çünkü arkamda bir hayırlı ve tertemiz bir evlat bırakıyorum!”.
(Hz. Âmine Radiyallahü Anha; Ebvâ Köyü; Tarih, Milâdî 576)